18. jun. 2021

Fredagssmil





Berre eit par venlege andlet på ein fredag. Dyra oppe ved Ullandhaug, anten om dei er små eller store, ser alle så snille ut. Stoppa opp ein augneblink då me sykla forbi desse halvstore kalvane førre helg. To av dei såg ut som om dei var ordentlege glade i kvarandre, berre sjå! Og eg påstår at det ikkje berre er sauar som er "ålreite dyr" ;) Fanga eit par snille auge både med mobilen og med systemkameraet, difor noko ujamne fargar frå det ein biletet til det andre. Men, uansett. Blir liksom så glad av å sjå dyr som går rundt og lev sine eigne liv, som stoppar opp og nesten smiler litt til oss. Hi, hi, det eine lammet i spraglete fargar såg i alle fall veldig nøgd ut der den låg i det høge graset borte ved den økologiske garden. Kjenner det skal bli godt med helg etter morgonskiftet på jobb. Men før eg tar heil fri: gratulerer så mykje med dagen til den finaste eg veit! Du er den aller, aller beste, min kjæraste og min mann  Sjølv om me ikkje har dei største planane for dagen eller helga, håper eg du får ein flott dag. Du fortener det, rett og slett ei bursdagshelg!

16. jun. 2021

Ein joker i kortstokken


"En joker er en liten narr som er annerledes enn alle de andre. Han er ikke kløver eller ruter, ikke hjerter eller spar. Ikke er han åtter eller nier, og ikke konge eller knekt. Han er en som står utenfor det som alle de andre er en del av. Han er lagt ned i den samme pakken som de andre kortene, men han hører ikke hjemme der. Derfor kan han også fjernes uten at noen vil komme til å savne ham." (s. 82). Eg hugsar at eg syntest Kabalmysteriet av Jostein Gaarder var så fascinerande og artig å lese då eg las den ein eller annan gong for ganske mange år sidan. Lenge har eg hatt den ståande i bokhylla, eg hugsar at eg fann den på ein kjempebra bruktbutikk då me var på ein liten tur i Lillesand for sju år sidan. Nesten flaut at den har blitt ståande så lenge utan at eg har lese den, men nyleg las eg den ut. Kanskje ikkje fullt så djup som eg syntest då eg las den som ung, men Kabalmysteriet er framleis ei fascinerande historie full av reise, undring og filosofi.



Tara Westovers sjølvbiografiske oppvekstroman Noe tapt, noe vunnet fortener også ein litt større plass enn "berre" som eit punkt på ei sundagsliste. For denne er så viktig om det å vakse opp i ein familie der dei trur på dommedag, der skulen og myndigheitene er onde, om fanatisme, om det å komme seg bort vekk og om det å likevel kjenne seg heime blant fjella. "Den kvelden kalte jeg på henne, men hun svarte ikke. Hun forlot meg. Hun ble i speilet. Avgjørelsene jeg tok etter det øyeblikket, var ikke avgjørelser hun ville ha tatt. Det var valgene til et forandret menneske, et nytt jeg. Denne dannelsen av jeget kan kalles mange ting. Forvandling. Metamorfose. Løgn. Svik. Jeg kaller det en utdannelse." (s. 367). Sitata over er berre nokon av dei sterke orda frå ei like sterk stemme. Les den viss du ikkje allereie har gjort det! Leseåret 2021 har så langt vore superbra! 

14. jun. 2021

Sjarmtroll i nabolaget



Borte ved Mosvatnet no. Såg desse finingane her om dagen, to store og fire små. 





Små, grå dunnøste – dei ser jo nesten slik ut! Om nokon skulle lure: nei, eg gjekk ikkje så nær dei, eg har berre skore bileta til i etterkant. Den eine av svaneungane såg ut som om den låg der og sov ein augneblink, med begge auga lukka og det lille hovudet ned mot kroppen. Så nusseleg! Okei, alle er dei like søte, altså ;) Ingen stygge andungar her, berre fire små, skjønne svaneungar 

13. jun. 2021

Lyse kveldar og rolege aktivitetar







Skal som vanleg poste alt det fine eg har gjort, sett, lese, opplevd eller ledd av i ei sundagsliste, men sånn elles har eg ikkje så veldig mykje meir å skrive om. Dette blei ei usedvanleg roleg helg der eg for det aller meste har sett på krimseriar, strikka, korrekturlese ei masteroppgåve og lese. Eg håper så inderleg at me snart kan vere ordentleg sosiale igjen, at me snart kan spele i lag med orkesteret (blir ikkje før til hausten, men likevel), at me kan klemme kvarandre. Om ikkje anna, skal eg fortsetje å bruke tida mi på sakte aktivitetar – i alle fall når det er full rulle på jobb, då er det godt å kunne senke tempoet. Morgonvakta i morgon, har ikkje meir å skrive, eit lita liste no:

✦ miss Marple er alltid like god og fin, som her i novellesamlinga Tretten mysterier
✦ kveldslyset på fylkeskommunehuset ein av kveldane då eg sykla heim
✦ "Six Ribbons" med Jon English på radioen ein morgon
✦ strøymekonsert med SSO
✦ sjå filmen Mank med Gary Oldman i spissen – han er verkeleg ein kameleonskodespelar
✦ stamkaféen i Ålesund, Tante Bruun, reposta eit av mine bilete (anbefaler varmt denne kaféen)
✦ eit ekstra fint innlegg inne hos besteste Ida
✦ sykle ein tur til biblioteket i dag for å hente ei bok som stod og venta på meg
✦ ein bitteliten lesepause i sola på veg til jobb
✦ får ikkje nok av den herlegaste, søte katten Coco
✦ komme eit godt stykke lengre på min andre Collett Tee
✦ sollyset inn i stova medan eg sat og las før jobb
✦ traileren til tick, tick...BOOM!, skrive av mannen bak Rent (og Lin-Manuel Miranda som regissør)
✦ Tommy Körberg, Helen Sjöholm og Peter Jöback i ein musikalhyllest til Benny og Björn
✦ to halvstore, men likevel så søte, kalvar i nærområdet vårt
✦ "Ole Høilands hule" – ein bra utflukt i mestertjuvens fotspor inne hos Synne
✦ og fylkeskommunehuset med alle dei fargerike blomane
✦ kvardagsmagi med solnedgang over Mosvatnet
✦ brukt turustyr, eit pilotprosjekt inne hos Be:Eco – eg liker det!
✦ Oseman kan skrive, og eg lærte ein del om LGBTQ+-mangfaldet som eg ikkje visste frå før
✦ humoren på jobb, særskilt tidleg om morgonen

11. jun. 2021

Status frå stova


Fredag og juni. Ein fredag i juni, fredagsjuni. Eg har langhelg. Kjenner det er rart å ikkje gjere noko særskilt; åtte dagar på jobb med publikumskontakt er full rulle, og plutseleg er det stille. Me har enno ikkje byrja å vere sosiale på "vanleg nivå" trass ikkje fullt så strenge restriksjonar. Tar det litt etter litt. Akkurat no prøver eg å senke skuldrene. Starta morgonen med ei bok og litt strikking, skal om ikkje altfor lenge gå i gong med korrekturlesing av ei masteroppgåve som ei veninne av meg har skrive. I bakgrunnen høyrer eg på klassisk musikk. Vêret har byrja å lette – det regna og var ganske grått då me vakna i dag. Resten av helga blir som den blir, sikkert med strikketøy og bok i fanget.

9. jun. 2021

Kveldshimmelen i juni


Himmel i brann. Å sykle heim frå kveldsvakta på jobb med ein himmel som den på måndag, eg klagar ikkje. Ved Mosvatnet måtte eg stoppe opp for å nyte synet litt ekstra, knipse eit lite bilete med mobilen, ta ein pause i bakken. Sommarkveldane. Lange, fargerike, varme, magiske.

7. jun. 2021

#collettteeKAL i Nordisk sommergarn





Altså, eg kan ikkje få sagt for mange gongar kor flott dette garnet er! Typisk at Oslo Mikrospinneri seinare i dag lanserer endå fleire fargar i Nordisk sommergarn, og der ein av fargane er koboltblå – det er jo min favorittfarge, og T-skjorta hadde blitt så himla fin. Men som sagt: denne gråblå fargen nesten skin i sola, det er eit flott spel mellom den jeansblå fargen og det lysegråe. Alt kan jo ikkje vere kongeblått i klesskapet mitt, og som nemnt er denne fargen kjempeflott den også. Innpakkinga frå mikrospinneriet er også til å bli glad av. Eg er komme godt i gong med T-skjorta og synest det er kult å vere med på ein slik samstrikk. Oppskrifta frå Witre Design er enkel å følgje, og viss ein lurer på noko, er det lagt ut fleire tips på hennar Instagramkonto. Over kan du sjå den flotte detaljen som skapast når ein fyrst berre aukar til bol, og sidan til bol og ermer samstundes. Dette er gøy!

6. jun. 2021

Sommarstemning i ei vanleg veke







Stort sett greie dagar på jobb sjølv om det no i helga har vore eit par situasjonar med kundar som ikkje har vore heilt nøgde. Men slik vil det alltid vere når ein jobbar i servicebransjen, så får me heller berre gjere så godt me kan; det finst heldigvis mange kjekke folk også. Når eg ikkje har vore på jobb, har eg sete ute på balkongen i sommarklede med ei god bok i fanget og sola i andletet. Rett og slett sommarstemning mange av dagane denne veka! Kva anna har eg gjort desse dagane? Ikkje så mykje, det er stort sett det same det går i, men det er no godt å merke at det er meir folk ute i gatene, at restriksjonane blir letta på, at me litt etter litt får ein smak av normalitet. Så mykje meir enn dette har eg ikkje å seie, over til den der lista eg pleier å poste når veka nærmar seg slutt:

✦ kaffibesøk av ein god ven i byrjinga av veka
✦ lese volum to og tre i Heartstopper-serien, eg elskar mangfaldet i desse grafiske romanane
✦ smakte godt med taco etter ein laurdag på jobb
✦ få skryt for spelelista vår av ein kunde 
✦ rosa gull på bakken
✦ alt det grøne, og sola som lager skuggespel
✦ bra, nynorsk krimbok der omslaget var i ein herleg blå farge
✦ Great Canal Journeys, å kunne kose meg med kvar einaste episode
✦ at eg gjennom mai har mimra tilbake til ferien i Canada so me hadde for tre år sidan
✦ få nydeleg garn i posten
✦ nye bøker frå biblioteket (lesehaugen min blir berre større og større, tihi)
✦ eit minne på Facebook – tenk at det er sju (!) år sidan me var i Reykjavik og New York
✦ bruke den nye T-skjorta som eg har strikka
✦ for ein artig gjeng med forskjellige dyr som et av det same matfatet
✦ når vikaren som steppa inn på kort varsel måtte ha med seg ein søt kvalp på jobb eit par timar
✦ le av og syngje med til programmet Den du veit
✦ komme ordentleg i gong med den andre Collett Tee-en, og med det bli med på #collettteekal
✦ sitje ute på balkongen med berre leggar og ei god bok i fanget

4. jun. 2021

Svaner, sauar og ein nisse i skogen





Hålandsvatnet og området rundt, 30. mai 2021. Bryllaupsdagen vår. Broremann var også med oss, og me starta turen med å sykle bort til vatnet, ein sykkeltur på dryge seks kilometer. Sola hadde ikkje heilt titta fram enno, men i løpet av turen rundt vatnet dukka den opp. Lyset gjennom trea laga skuggespel på stien. Eit svanepar hadde fått to små svaneungar, dei var ikkje lette å få auge på, men sjå så innmari søte! Noko slitt, likevel var den blå fargen på båten heilt etter min smak. 

 




Lamma byrjar å bli store allereie, men som det heiter: "sauer er ålreite dyr". Tihi! I eit juletrefelt fekk me så vidt auge på sauane med slike svarte, søte felt rundt auga. Lurer på om det er sauar av typen olde english babydoll sheep. Dei er liksom litt ekstra søte :) Juletrefeltet er veldig synleg med denne store nissen som står og peikar mot trea. Kanskje me skal finne og merke eit tre allereie no?!







Dandelion. Eller løvetann, alltid like fascinerande å plukke ein og blåse slik at frøa fyk av garde. Etter kvart fann me ein fin plass å raste. Åt grove vaflar og drakk god termoskaffi, tok ein liten selfie av godgjengen og sat ei stund og berre naut sola i andletet, kaffi i koppen og blikkstille vatn.

2. jun. 2021

"...you make me happy when the sky is grey"


Mannen min gav meg dette kortet, ein fin plante og ein liten sjokolade då me feira sukkerbryllaup i helga. "You are my sunshine, my only sunshine..." byrjar songen som sitatet på kortet er henta frå. Veit ikkje om det stemmer kvar einaste dag, men eg blei rørt og glad for kortet likevel  Av ein kjenning hadde mannen min fått ein god sider frå Alde sider, Bleie gard i Hardanger. Frisk og god, og den passa ekstra godt til dei heimelaga falaflane som me åt til middag utpå kvelden. Finfin dag.

 

"De gamle kartene ble imidlertid hengende ut skoletiden. Med jevne mellomrom rullet læreren ned ett av dem og pekte på de nye landene, som ikke var markert med noen grenser. I år etter år forholdt vi oss til den fiktive grensen til denne enorme supermakten, som ikke fantes lenger, og de usynlige, men høyst virkelige grensene til de nye landene. Jeg husker jeg var fascinert både over størrelsen og over den geografiske nærheten. Sovjetunionen, et navn som alt klinger av fortid, på linje med «Jugoslavia» og «andre verdenskrig», hadde vært vår nærmeste nabo." (s. 22). Dette er jo heilt urelatert bryllaupsdagen, men denne boka – Sovjetistan av Erika Fatland – er ein annan ting som fortener litt ekstra merksemd. Eg er seint ute med å lese de, boka var blant anna "Hele Rogaland leser"-boka i 2016,  men gurimalla, for ei fascinerande reiseskildring frå dei fem sentralasiatiske -stanlanda. Syntest personskildringane innimellom var noko karikerte, likevel sit eg igjen med ei god og lærerik leseoppleving. Eit siste sitat, spesifikt om Kirgisistan: "Kan man merke friheten? Er luften annerledes her? Nei, friheten kan man ikke merke, den bare er der, uten å gjøre stort av seg. Det er ikke friheten i seg selv man legger merke til, men fraværet av frykt. Folk senker ikke stemmen når de kritiserer myndighetene. De ser seg ikke vaktsomt rundt før de kommer med en slengbemerkning om regjeringen." (s. 330). Tenk det, fridomen, den me tar for gitt, kvar dag. At ein plutseleg kan merke fråværet av frykt frå eit land til eit anna. 

31. mai 2021

Collett Tee







Collett Tee frå Witre Design, denne T-skjorta er til no det kjekkaste prosjektet eg har strikka. Ein aukar fyrst til bol og sidan til bol og ermer samstundes, og dette skaper ein elegant detalj over skuldrene. Halsen er halvhøg og fargen er som nemnt i ein nydeleg lillafarge ("mørk lyng" i garnet Duo frå Sandes garn, fargane forsvann litt i gif-en ser eg). Så herleg å ha på! I løpet av juni skal eg vere med på ein samstrik på Instagram. Kort fortalt er det at ein strikkar det same plagget over ein viss tidsperiode, og at ein ved å bruke emneknaggen #collettteeKAL kan sjå andre sine versjonar av Collett Tee. Det vil også bli lagt ut tips på kontoen til Witre Design, og eg gleder meg til å hengje meg på – må berre få garnet i posten fyrst ;) Skal prøve å gjere halsen litt fastare og berestykket litt lengre, ein lærer noko nytt heile vegen. Sola skin, eg har fri, det er ein bra start på veka.

30. mai 2021

Sundag, søte sauar og sukkerbryllaup







TTT. Ting tar tid, og vekas sundagsliste kjem seint. Sola har vore framme i nesten heile dag, og det har me nytt ved å gå ein flott tur langs Hålandsvatnet og sitje mykje ute på balkongen. Dagane på jobb har foke av garde, slik dei ofte gjer, og dei har fylt med publikumsbading, lære oss ein ny måte å gjere opp kassa på, varelevering og anna smått og stort. Koser meg framleis med bøker og strikking her i heimen, det gir meg både ro og glede. Og elles: hipp, hipp hurra for oss i dag! Seks år som mann og kone, seks år sidan ein dag med store smil og mykje kjærleik, ein dag eg framleis hugsar som om den var i går. Blir vel ikkje så lenge til me finn senga, men eg har litt tid til å lese eit par sider i boka eg held på med. Okei, skal avrunde dette innlegget no med ei vekesoppsummering:

✦ svømme i ny, kongeblå badedrakt
✦ skrivemåten i Den røde adresseboken og hovuvdpersonane Doris og Jenny, eg likte denne boka
✦ kvardagsliv i ein video frå Jonna
✦ nostalgisk kjensle når eg syklar på vegar eg ikkje har sykla på lenge
✦ har til gode å lese Ali Smith, men denne meldinga får meg til å verkeleg vurdere ei av bøkene no
✦ sundagstur rundt Hålandsvatnet, og me såg søte sauar overalt
✦ Porgy and Bess frå Metropolitan Opera på Hovedscenen, sjå den no før den forsvinn 
✦ lever enno på den gode maten på Spiseriet førre fredag, latter, prat og knallbra musikk
✦ ny song frå Markéta Irglová – hennar stemme er nydeleg og heilt unik
✦ morgonlyset inn i gangen på jobb veg opp for det å måtte stå opp grytidleg
✦ laurdagspizza og actionkomedien The Hitman's Bodyguard 
✦ solfylt bilete av ei av mine favorittbøker (og jaggu meg har eg den same utgåven sjøv)
✦ fortsetje å lese bøkene i Narnia-serien
✦ kjempesøt, liten panda som er så trøytt, så trøtt
✦ tilbakeblikk på ein solfylt dag med ein finfin bukett, kvit kjole og store smil 
✦ hekta på Prodigal Son, Michael Sheen er berre så intenst god i rolla som ekling
✦ lese ute på balkongen fleire av dagane, blant anna etter dagens tur
✦ når eg høyrer "Piankonsert no. 2" av Rachmaninov, vil eg så gjerne spele med orkesteret igjen
✦ bra sykkelvêr om morgonane med sollys og fuglane som kvitra
✦ Osemans debutroman Solospill er rå og sår og tar opp viktige tema om den tøffe ungdomstida