22. sep. 2021

For alle bibliofilar! 📚📚






Fjærland og alle bøkene. Den norske bokbyen med bokbutikkar, antikvariat og små utsal langs fjorden. Me var der for fem år sidan, og eg kjente at det i år var på tide å ta ein ny tur innom. Bokbyen blei offisielt opna i 1996, med andre ord er den heile tjuefem år i år. Etter å ha ete ein stor is i Balestrand, køyrde me i finvêret langs ein arm av Sognefjorden. Å, Fangirl av Rainbow Rowell er ei så søt bok. Og så ei av bøkene bak TV-seriane All Creatures Great and Small. Blir aldri lei av bøkene til Agatha Christie, men eg har dei aller fleste ståande i bokhylla her heime, så det blei med å berre beundre dei littegrann. Å, tenk å bu nært eit slikt bokparadis, eit besøk kvar veke!

 








Gode barndomsminne då eg fann hyller fulle av Frøken Detektiv-bøker og ikkje minst Stompa-bøkene. Sistnemnde serie har eg både lese, høyrd som høyrespel og sett som filmar. Ha, ha, eg kan enno høyre for meg Gisle Straume som lektor Tørrdal: "Umpf, du store alpakka!". Og så må eg le litt meir, for det er jaggu meg forskjellig lesestil på oss to ;) Okei, noko overdrive, men likevel. Gamle gardiner og gamle bøker – som hand i hanske. Viss du som meg er glad i bøker, veit du kva eg snakkar om når eg seier lukta av gamle bøker, det å opne ei ny bok, kjensla av å kunne utforske nye verder. Ein liten måsunge på parkeringa var eit søtt syn, og ei stilig, trekanta bokhylle fanga også blikket mitt. Trur det blei med oss tre eller fire bøker vidare på ferda, eg får vise dei seinare. Før me drog frå Fjærland, berre måtte eg gjere meg til litt inne i den raude telefonbokkiosken. 

20. sep. 2021

Bambus 🐈





Hels på Bambus, den finaste sjarmøren i pels. Litt ragdoll, mest birma. Ho bur hos onkelen min og sambuaren hans i Oslo, og er ein ekte bykatt. Kanskje ikkje den mest kosete katten, men med den mjuke pelsen og det uskyldige blikket gjer det ikkje så mykje – Bambus er ein fining uansett. Og då me om kvelden skulle til å leggje oss, var ho så herleg der ho titta på oss frå den grøne putesaka som ho visstnok ikkje bruker å vere i til vanleg. Ein sjarmerande pelsdott, det er det ingen tvil om.

19. sep. 2021

Stemne på jobb, ny favorittbok og ei bra vekesliste







Lenge sidan førre gong eg har hatt jobbhelg med stemne, men det var altså tilfelle no i helga. Stupestemne med omtrent 80 deltakarar, og eg synest at det alt i alt gjekk veldig bra. Rart å byrje å ha slike arrangement igjen, men veldig gøy å sjå at det er litt ordentleg liv i hallen igjen. Ny favorittbok, Gershwin på programmet, kaffi og mykje prat med ein god ven rett før helga og god stemning på jobb i helga. Har det skjedd så mykje meir? Nei, eg trur ikkje det. Jo. Ikkje at det er noko nytt, men eg er takksam for å ha ein mann som ordnar i heimen når eg sjølv er på jobb ørten timar, det må eg få seie. Tusen takk, kjære! Og eg vil påstå at sundagslista denne veka er veldig bra:

✦ De åtte fjellene, ei slåande og vakker bok om oppvekst, venskap og fjella
✦ lita balkonglesingøkt den eine dagen då eg hadde fri
✦ høyr kor høgt denne lille siameserkatten mel
✦ kaffi og kake i lag med ein god ven før fredagskveld på jobb
✦ og ikkje berre kafé med venen min, men fleire timar med prat, handlerunde og latter
✦ fargeklatt av eit hus på veg heim frå jobben ein dag
✦ Bjørn Tomren i Stjernekamp, berre høyr når han syng "Eg er framand"
✦ bra øving med orkesteret tysdagskveld, eg gleder meg til konsert om to veker
✦ Alicia har nyleg funne så mange fine bruktkupp på auksjon, gå inn her for å sjå
✦ sjå og høyre fyrste del av KORKs jubileumskonsert, dei er nemleg 75 år i år
✦ fekk nesten tårer i auga då eg i ein butikk såg fleire Lisa Aisato-puslespel
✦ helgestemning med jordbær, finaste katten og haustfargar inne hos Et katteliv
✦ skeiv kjærleik, ungdomstid og kroppspositivisme – alt i ei og same bok
✦ knallraud blome og flott regndropar i den botaniske hagen
✦ bli med og ta ein titt på Mummihuset i miniatyr
✦ stupestemne i helga, noko som gjekk veldig bra
✦ nesten heilt ferdig med å strikke den kongeblå genseren
✦ tøff, men så himla viktig lesing om kor slemme ungdommar kan vere
✦ gøy å lese vidare i Narnia-serien, og karakteren Puddleglum (Dysterpytt) er herleg og artig
✦ har berre sett to episodar, men gurimalla, me ler høgt av Coda KORK
✦ komme heim til ferdig taco og Jumanji (den frå 1995) i går etter over ti timar på jobb

17. sep. 2021

I Monets hage 💐





God fredag frå Hadeland Glassverk. Neida, me er ikkje der no, men bileta er tatt der. For i løpet av bilturen vår, var glasverket eit av stoppa våre. For tre år sidan var me der fyrste gong, og då hadde dei ei Mummi-utstilling som me utforska (og same antrekket, tilfeldig?!). I år var det Monet som stod i fokus. Sjølve utstillinga hoppa me over sidan me (les eg) ikkje hadde fått med oss at det var ein eigen billett for å sjå den i tillegg til at me skulle vidare til Kistefos med alt som er å sjå der borte. På nettsida ser eg at utstillinga ser kjempefin og det kan godt hende me gjekk glipp av noko, men som du kjem til å sjå seinare, er Kistefos ein plass som verkeleg er verd å setje av nok tid til å oppleve. Men ein liten snartur i Monets hage blei det, og den var kjempefint laga, det skal dei ha! Glaslampene, særskilt dei blå, er flotte og elles fann me eit par gåver og ei vase til oss sjølve. Sola skein, og etter å ha ete lunsj, sette me oss i solskinet og åt ein knallstor softis. God var den, men det blei nesten for mykje sidan den var så stor, og det var heller ikkje gøy då vepsane byrja å komme.

 



Klarte å la vere å bli stukne av veps, heldigvis. Me stakk innom fleire av butikkane også etter å ha ete, for det finst mange av dei på området til glasverket. På området har dei i tillegg geiter, høner, hestar, grisar og kaninar som ein kan helse på. Hi, hi, geita hadde stil, det skal den ha! Synest forresten den statuen med glasblåsaren på plenen er ein fin detalj, ein detalj som viser både fortid, notid og framtid. Hadeland Glassverk, produsent av glas sidan 1765. Over 250 år med produksjon.

16. sep. 2021

Gløtt av ei ny årstid





Kan ikkje akkurat påstå at eg synest det er gøy å kjenne at lufta blir kaldare, morgonane mørkare og kvelden likeså. Sat ute på balkongen i sola i går med ei bok i fanget, og sola varma godt. Satsar på å få eit par slike dagar til, for eg er ikkje haustklar heilt enno. Men om ikkje anna gleder eg meg over haustens fargar som så smått har byrja å poppe opp ute. Sjølv om eg ikkje klarte å ta bilete av dei, var det gøy å sjå så mange søte ekorn då me gjekk ein liten tur i Sørmarka på sundag. Fargane derimot, dei blei med meg heim på minnekortet. Raudt, gult, brunt og framleis noko grønt.

15. sep. 2021

Nydeleg rasteplass og til slutt Suleskarvegen



Rasteplassen på Honnevje i Valle, like nydeleg i år som i fjor. Trong me eigentleg den rasten i år sidan me nyleg hadde stoppa for ete lunsj ved Vest-Telemark museum? Nei, kanskje ikkje, men det er alltid godt å strekke på føtene, og denne raste- og badeplassen er den perfekte staden å gjere det på. Blikkstille vatn og rennande vatn om kvarandre. Fjell på alle kantar, ein liten pust i bakken.

 




I staden for å køyre kystvegen gjennom Kr.sand, køyrde me over fjellet på Suleskarvegen. Mykje kjekkare å køyre når ein har grøne sletter rundt seg, krokete vegar, snille sauar og små vatn. Klarer du forresten å sjå hytta på det eine biletet? Den er nesten heilt kamuflert i grøne fargar som går i eitt med omgjevnadane. Alt det fine, rare og kule ein kan sjå når ein køyrer langs norsk natur.

14. sep. 2021

Museumslunsj på veg heim







Det som berre skulle vere ein liten rast for å ete ein tidleg middag, blei til ein dryg times pause med super lunsjbuffé og historiske bygg. Siste dagen på bilferie, køyrde me heilt frå Langhus til Stavanger, og tanken var å ikkje stoppe lenge sidan etappen var lang. Men så kom me over Vest-Telemark museum i Eidsborg, og ikkje berre var maten verd prisen, eg skulle faktisk ønskje me hadde litt betre tid til å utforske dette museet, teste miniaturutgåva av Telemarkskanalen og lære meir om dei gamle bygga, til dømes Eidsborg stavkyrkje. Legg turen hit om du kan.

13. sep. 2021

Naturens klare fargar






Blomar i alle moglege fargar. Den botaniske hagen er framleis frodig sjølv om me har bikka september og hausten sånn sett er i gong. Sterke fargar som blir endå klarare rett etter regnet. Humler som fyk frå blome til blome. Solsikker høge som aldri før, strekk seg mot sola på himmelen. Dagen har vore roleg med handling, lesing og ein god del strikking – eg klagar ikkje på turnusfri.