15. jan. 2021

Mitt bokår 2020 📚


Til no har eg lese ut sju bøker i 2021. Som eg skreiv i dette innlegget i fjor, er det ikkje viktig for meg kor mange bøker eg les, men heller det at eg koser meg når eg les, at bøkene eg les får meg til å slappe av eller lar meg reise til eit anna land eller ei anna verd. I 2020 las eg nesten 130 bøker, og eg har tatt med meg lesegleda inn i det nye året. Tenkte eg skulle gjere ei slags oppsummering slik eg har gjort dei siste åra. To år på rad har eg utfordra meg sjølv med å lese ein klassikar i månaden (2019) og ei bok skrive av ein kvinneleg Nobelprisvinnar i litteratur (2020). Eg har ei liknande utfordring i år, nemleg å lese ei novellesamling kvar månad. Og så blir det, nok ein gong, ei Agatha Christie-bok i månaden i samband med #readchristie2021. Eit generelt lesemål i år er å lese meir frå eiga bokhylle. Det kan vere både bøker eg har lese før og bøker eg enno ikkje har lese, og det gjeld bøker som fysisk står i hylla eller som eg har på lesebrettet mitt. Men no over til bokåret 2020. Emily of New Moon og Emily Climbs av L. M. Montgomery, Orientekspressen av Torbjørn Færøvik og Kunsten å følge hjerte av Jan-Philipp Sendker er fire bøker som har gjort det slik at eg har fått reise utan å forlate sofaen. Sukk, eg saknar Prince Edward Island, og tenk å kunne reise på ei lang togreise slik ein kunne gjere med Orientekspressen. Den norske kaffesjela av Egon Holstad er ei anna bok eg har reist med, for då eg las den, var det ei herleg reise i kaffiens verd. 



Tritonus
av Kjell Westö, Over horisonten av Jojo Moyes og Frøken Island av 
Audur Ava Ólafsdóttir er alle bøker der eg blei slukt inn i handlinga. Tritonus var innimellom veldig gjenkjenneleg sidan me driv med musikk, og Moyes si bok med sterke kvinnekarakterar og eit kløvhestbibliotek var ordentleg fascinerande. Bøkene til Ólafsdottir er alltid ei sann glede å lese. Må i same slengen nemne Hollowpox av Jessica Townsend, den tredje boka i Nevermoor-serien. Ho har klart å skape eit univers der eg drøymer meg vekk og berre nyt det å vere djupt inne i ei fantasybok.



Kvart år blir det ein del krim, og ein av dei beste var Mord på Orientekspressen med Hercule Poirot i spissen. Å, han er berre så artig! Bøkene til Camilla Grebe var verkeleg nervepirrande (har enno ikkje lese heile serien) medan bøkene til Kroken & Kolden var sånn herleg kosekrim. Troubled Blood av Robert Galbraith, Bakom synger døden av Karin Fossum og The Glass Room – bok nr. fem om Vera Stanhope – er andre bra skrivne krimbøker. 



Mange av bøkene eg les, får meg til å felle tårer. The Girl He Used to Know av Tracy Garvis Graves fekk tårene til å trille, eg heia på karakterane og dette er rett og slett ei av dei beste bøkene eg las i fjor. Bønn for Tsjernobyl av Svetlana Aleksijevitsj var den fyrste litteraturprisvinnaren eg las, og dette er ei tøff bok med stemmer frå mange av dei som stod midt oppe i Tsjernobyl-katastrofen. Det same med boka Plattformen som ikke kunne velte, ei visuell dokumentarbok om Kielland-ulykka. Slutten på This Is How It Always Is av Laurie Frankel er eit siste lite døme på ei bok der slutten gjorde meg så rørt at eg ikkje klarte å slutte å grine.



Men eg har også lese fleire bøker som har fått meg til å smile og le. Knytta til hytta av Magnus Helgerud står nok igjen som den eg lo mest av, for ei vittig bok om fenomenet hytteliv! Royal Holiday av Jasmine Guillory, sommar- og julebøkene som Mandy Baggot har skrive (bl.a. Those Summer Nights frå Korfu og One Christmas in Paris) og Ayesha at Last av Uzma Jalaluddin– ein moderne versjon av Pride and Prejudice – er andre bøker som eg har småhumra av.



Det er ikkje alle bøker eg veit så mykje om før eg byrjar å lese dei, og på denne måten er det fleire bøker som overraskar meg; fyrst og fremst positivt. Tremarnock-serien av Emma Burstall (eg har lese bok ein og to) var ei herleg overrasking, og dette er blitt ein favorittserie. Det store ødet av Kristin Hannah overraska fordi eg trudde historia var meir lettbeint enn det den faktisk var. Felix Ever After av Kacen Callender er ei bok som utfordrar spørsmålet om kjønn og om det å bli plassert i bås, for treng me alle eigentleg det, er det ikkje berre nok å vere (til dømes) Felix, og eg synest forfattaren tar opp desse aktuelle tema på ein varm måte. The Love Story of Missy Carmichael av Beth Morrey starta treigt, men tok seg veldig opp, og det blei ei kjempfin og sår leseoppleving. Eg snakkar om det heile tida av Camara Lundestad Joof skriv akkurat passe enkelt og konkret om rasisme, og dette var ei bok me diskuterte i boklubben vår. Til slutt må eg også nemne The Bromance Book Club og Undercover Bromance av Lyssa Kay Adams, for det var mykje meir enn berre chick-lit og eg gleder meg til å lese den tredje boka seinare i år.



Red, White & Royal Blue av Casey McQuiston, Tollak til Ingeborg av Tore Renberg og The Flatshare av Beth O'Leary er tre bøker eg gjerne les igjen. Den fyrste fordi den er søt, annleis og brennande aktuell, den andre fordi den er så kompleks (og så er den skrive på nynorsk av ein av mine favorittforfattarar) og den siste fordi den er akkurat passe feel-good.



Langsomt lukker jeg døren av Linda Olsson har eit nydeleg språk. Det har også På jorda er vi glimtvis vakre av Ocean Vuong, som i tillegg er røff og tidvis vond å lese. Vintertonar av Anders Totland og diktsamlinga Ikke slipp av Trygve Skaug er to bøker der orda sat i lenge og eg skreiv ned fleire av setningane. Tove Janssons Sent i november er, som mange av hennar bøker, skrive med eit nesten poetisk språk og har ei heilt eiga stemning. Og til sist må eg nemne Livet – illustrert av Lisa Aisato med dei aller vakraste illustrasjonane. 

13. jan. 2021

Glimt av kong Vinter



Kong Vinter kom plutseleg hit til Stavanger. I alle fall eit lite glimt – det er vel meir is og glatt føre ute no enn det det er kvit snø og skiføre. På måndag gjekk eg til jobb og i går var det komme endå litt meir snø. Snø på dei eviggrøne bartrea, snø på bakken som eit mjukt teppe. Lyset på himmelen i går, sånn herleg skarpt og lyst, slik berre vinterhimmelen kan vere. Snøen og eg, det er akkurat som hausten og meg: eg kan sjå at den er fint og finne ein del glede i det heile, men me kjem aldri til å bli bestevenar ;) Ferdig med kveldsskiftet på jobb, og har dimed fri dei neste dagane. Tenkjer å lese, strikke, jobbe vidare med fotoboka frå bilturen vår i fjor og ta det ganske med ro. 

11. jan. 2021

Alltid ein fining




Sjølv om han av og til kvitrar litt ekstra høgt, så høgt at me endar opp med å seie "Zalo, no må du roe ned", er han alltid ein ordentleg fining. I romjula og på fyrste nyttårsdag var han heilt med. Han ville smake på maten me åt, han sat og kvitra på skuldra til mannen min som om han ville seie noko viktig, pappa er framleis favorittpersonen, ein skjerm er kjempespennande og når han sit på eit hovud er han kongen av verda. Fine, pratsomme og kule Zalo, eg smiler av desse bileta :)

10. jan. 2021

Vinterbok og vintervêr



Kjenner eg er lei av å skrive "rare dagar", men det er det som skildrar denne veka best. Rart at det har vore så kaldt ute over fleire dagar (slik pleier det ikkje å vere i Stavanger), rart å skrive 2021 og rart å måtte stenge for publikum og "berre" gå rundt og gjere vedlikehaldsarbeid. Nok ein gong. Riv meg nesten litt i håret, for eg er frustrert og lei. Eg veit at eit nytt år ikkje fiksar alt, men eg hadde håpt på noko anna enn det me har fått til no. Me er fleire i same båt, og me skal komme oss gjennom dette også; eg må berre få ut nokre ord her innimellom, skrive frå meg det litt kjipe og rare. Sånn. Kaffi og bøker, humor på jobb og gode TV-seriar, sol og fantastisk vintervêr har lyst opp dagane mine. Ein serie eg verkeleg har kost meg med, er Med kjærlighet for kanaler (eller Great Canal Journeys), og den tar oss med på båttur i forskjellige kanalar samstundes som me får både eit sårt og eit varmt blikk på korleis det er å leve tett på demens. Anbefalast på det varmaste! Om ikkje anna har eg mange kjekke og fine punkt på sundagslista mi, den andre dette året:

✦ sykle til jobb med sola i andletet så å seie kvar dag
✦ skal prøve å lese meir noveller i år, og Vinternoveller er godt skrive av Ingrid H. Rishøi
✦ "Annerledes men likevel fint" – julestemning inne hos Et katteliv (og Mira er den aller søtaste)
✦ lun morgon med adventsstake og rim på vindauget
✦ vakre krystallar på kjøkkenruta
✦ er no hekta på Great Canal Journeys med Timothy West og Prunella Scales, for eit herleg par
✦ koser oss med å sjå den gamle Narnia-serien (må småhumre av effektane, hi, hi)
✦ lesestund med stearinlys etter ein sundag på jobb
✦ ha, ha, må le av desse to med musikken på full guffe i bilen – eg kjenner meg igjen
✦ artig å sjå julekuler fulle av rim
✦ strikke medan eg har sett på kjekke TV-seriar
✦ filmmusikk i vakre omgjevnadar: cellisten Hauser i Dubrovnik
✦ tidlegare i dag snødde det litt, og då eg skulle inn ytterdøra, såg eg dei søtaste, små potespora
✦ rimet på bakken som glitra så vakkert på veg heim frå jobben om kveldane
✦ denne katten, blir alltid like rørt
✦ all den rare humoren som eg har med min nærmaste kollega på jobben
✦ januarsola som skein rett inn i stova vår ein formiddag
✦ å, eg håper at me kanskje får sett musikalane Into the Woods og Mamma Mia i Oslo
✦ starte dagane med ein god frukost i lag med han der fine
✦ #readchristie2021 er i gong, og det var stas å følgje med Poirot i The Hollow

8. jan. 2021

Rim på ruta



Kuldegradar ute, fleire dagar på rad. Rimet ligg tjukt på graset, på vindauget og attpåtil på julekulene som framleis heng ute på treet rett utanfor blokka vår. Stilig å sjå krystallane på ruta, vakre og ulike alle som ein. Eg tar med meg desse fine vinterbileta inn i helga, for alle slike små kvardagsgleder tel no. Strengare restriksjonar, ein jobbkvardag som endå ein gong blir snudd opp ned, eit nytt år eg hadde håpt skulle starte mjukare enn det det til no har gjort. At rimet glitrar når eg syklar heim frå jobben, å kunne finne fram ei bok, å prate saman med ein god kollega, å slappe av med ein kjekk serie i armkroken til mannen min, det gjer heldigvis dagane littegrann mjukare. 

6. jan. 2021

Kristianlystturen




Eller Kristianslystturen, alt etter om ein les på nettsida til kommunen eller om ein les på T-skilta når ein er ute og går sjølve turen. Uansett. På sundag, den tredje dagen av 2021, var me ute og gjekk ein god mil. Sukk, å få starte året slik. For det var verkeleg kjempefint ute. Temperaturen var under null, men det var tørt på bakken og sola varma i andleta våre. Rimet på bakken låg tjukt, og ein kunne sjå krystallane som små piggar. Og sollyset i skogen, gyllent og varmt. Vinterlyset.



Sola skein heile vegen, langs bustadsområde, ute ved Gandsfjorden og langs lille Vannassen. Det var mannen min, broremann og eg som var ute og gjekk, og med oss på turen hadde me kaffi på ein termos og te på ein annan. Ved Gandsfjorden sette me oss ned for ein liten rast, berre naut sola som varma og den fine utsikta. Ei hegre stod stille, så stille, på ein stein ute i vatnet. Takk for turen, folkens! Heilt herleg å få sjå januar frå si beste side, for akkurat no er det litt tungt med alle restriksjonane. Svømmehallen er stengd for publikumsbading, så det er ikkje akkurat den starten eg såg for meg for årets fyrste månad. Men, men, det blir verre før det blir betre.

4. jan. 2021

2020 i tolv bilete


Tolv bilete, eit for kvar månad, synest eg er ein greit måte å oppsummere eit år på. Men korleis skal eg oppsummere eit år slik det 2020 var? Eg veit faktisk ikkje, for som eg tidlegare har nemnt, har det vore opp og ned, ei ekte berg-og-dal-bane. Likevel, når eg ser på bileta og les nokre av vekesoppsummeringa mine, ser eg at fjoråret var bra på mange område. Januar starta med englespel og lys i mørketida. Mjuk morgon, byrje på den siste sesongen av Anne with an E, kule øyredobbar frå ein Etsy-butikk, Maestro på NRK, nyttårskonsert med SSO, god og stor lesehaug allereie den fyrste månaden, spele "Kortskalle" i lag med fine folk ein laurdag, gravferd og eit fint minnesamvere i Horten, sykle heim frå jobben med januarsola i andletet, møte ein bartekatt ved Vannassen, lese Bønn for Tsjernobyl og lese høgt alle lappane frå minneglaset.



Februar: gå opp til Ullandhaug for å helse på dei søtaste miniatyrhestane, snøklokker (for meg det aller finaste vårteiknet), ete på restaurant då det var "Spis for 100" i byen, sluke The Great British Bake Off, gå på kino med ei god veninne der me såg Little Women, gå til jobben ein dag, bli spurt om å vere forlovar, middagsbesøk av dei som skulle gifte seg og sidan kul teaterkonsert på Rogaland teater, vere med på brudekjoleprøving, svømmeøkt på Gamlingen, finaste boka av Lisa Aisato (Livet – illustrert), å følgje Loulou og kvalpane hennar, spele konsert i lag med orkesteret (det blei dessverre ikkje så mange av dei i 2020), laurdagspizza og "UNO"-speling heime på Sola, heimebakte fastelavnsbollar og meir vårkjensle i lufta.

 

Mars: byrje å strikke Twiggygenser frå Pickles i den nydelegaste grønfargen, ta ein titt på telefonkiosken på Kannik som no er blitt ei slags bu for bøker, krokus og fleire snøklokker ute, småhumre då eg såg den fyrste episoden av Kompani Lauritzen, pusle og strikke mange av marskveldane, plutseleg skjønne alvoret av ein viss korona, starte med vedlikehaldsarbeid inne på jobb då svømmehallen stengde, prøve å slappe av med bøker og artige filmar, sjå ferdig den finaste, walisiske serien Stella, gode og fargerike makronar, lufte tankane med ein gåtur (og lufte tankane i eit par små innlegg på bloggen), livekonsertar over nettet, måle litt med vassfargeblyantar, laurdagstur i Sørmarka med mannen min og broremann og feire vaffeldagen på jobb.

 

April: mange gåturar i den herlege vårlufta (her må eg nemne botanisk hage, Jåttåturen, Tungenes fyr, Lundsneset og Hålandsvatnet), lage key lime pie til å ha med på jobb – det er ikkje kvar dag ein blir tretti år, lese krim i påska, få syngande bursdagshelsing på døra, heimelevering av bøker frå biblioteket, fleire livekonsertar over nettet, prate over halvannan time med beste veninnegjengen (videosamtalar er gull i slike tidar), "Påskelabyrinten" på radio, videoquiz over nettet, heimepåske med kryssord, quiz, påskeegg og fleire gode bøker, sjå den aller siste episoden av Modern Family, årets fyrste sitje-ute-på-balkongen-dag, endeleg kunne reise opp til hytta (aka. hyttetur), terrassebesøk hos eit venepar og bli omplassert til uteavdelinga på jobb.



Mai: besøk av Zalo x2, jobbdagar ute i frisk luft (nok som vare både–og), gjorde godt å vere litt sosial igjen då me besøkte eit venepar ute på Klepp, gyllen soloppgang, fleire gåturar (Kvernevik, Hafrsfjord og ein tur til Vigdelstranda og fortet der ute), meir The Great British Bake Off, blomar på trea, kaffi ute med jobbuniformen på, få bort koronasveisen, feire 17. mai med ein liten gjeng, online livekonsert med Heine Totland og Gisle Børge Styve, hyttetur med eit venepar, dei søtaste lamma ute på Jørpelandsholmen og feire trebryllaup (fem år) med middag ute på Kronen Gaard og ein fantastisk tur opp til Dalevatnet der eg blant anna bada.

 

Juni: komme tilbake til svømmehallen igjen etter fem veker i uteavdelinga, endå ein bokhaug, kose meg med Downton Abbey-filmen, sommarlyset ute i skogen, sundagskaffi og is ute på balkongen, varme sommardagar, teikne og måle meir med vassfargeblyantane (ei stund sidan sist, men no for tida er det strikking som gjeld, tihi), magiske og gylne solnedgangar på veg heim frå jobb, feire mannen min sin bursdag med kake og god middag her heime, mykje latter med Taskmaster på skjermen, treffe dei søte kyllingane ute hos fine folk på Hundvåg, lese i den botaniske hagen, ha på meg gul sommarkjole då me grilla på Sankthansaftan i lag med naboblokkene, feire broren min sin bursdag heime på Sola og nok ein gong helse på dei søte hestane oppe på Ullandhaug.



Juli: treffe ei veninne på kafé etter jobb, dra på overraskingsbesøk opp til familien på hytta, Kampenturen, høyre på musikken til Ennio Morricone litt ekstra mykje sidan han gjekk bort den månaden, liten innflyttingsfest hos eit venepar, fyrste bokkklubbmøte over nett, få besøk av Langhusgjengen, ein laurdag aleine i svømmehallen i lag med nemnde gjeng, besøke flymuseet og lage moffeloffar på Sola, filmkveld på Hundvåg hos fine folk, svanefamilien ved Vannassen og i gong med ferien (biltur med overnatting på Rjukan Admini, flotte fjellovergangar, tur opp til Falkenuten, senke skuldrene på Furulund pensjonat, geitene på Herdalssetra, lesing og ro på fjellet, den vakraste solnedgangen hos svigers, og fuglane ute på Runde den aller siste julidagen). 



August: fortsetje ferien med blant anna tur til akvariet i Ålesund og ete på stamkaféen var – Tante Bruun – i den byen, sidan reise frå svigers og på heimvegen besøke pantertante i Florø, gå Vindhellavegen, stikke innom butikken Fredag i finaste Lærdal og køyre flotte, nasjonale turistvegar, ein magisk kveld ute på Flor & Fære, balkonglivet, sjå ferdig Anne wit an E, kjempefint bryllaup der eg var forlovar (og der me samstundes spelte i vigsla), ein tur rundt Stokkavatnet og lakke neglane med glitter og kongeblå farge.



September: kjekt å sjå agurkane og tomatane som voks hos oss gjennom seinsommaren og hausten, kose meg med Notting Hill og All Creatures Great and Small, ei stille stund om morgonen med bok og kaffi, ete god middag på ein indisk restaurant i lag med mannen min og to fine kollegaer, vere instruktør på eit korpsseminar, få spele med orkesteret igjenfredagsdate med god middag, frisk sider og byrje på Hamilton på Disney+, tur langs sjøen ute på Kvernevik, endeleg ny sesong av Eventyrlig oppussing og byrje med raglanauking for fyrste gong.



Oktober: gøy med sjølvutløysar blant alle haustfargane i Vålandsskogen, liten tur opp til hytta der det blei mykje lesing, strikking og fleire koppar med kaffi, tur rundt Mosvatnet med ei veninne eg ikkje hadde sett på lenge, liten haustferie der med køyrde til Oslo for å endeleg kunne sjå Chess, koseleg å utforske Kragerø på vegen bort, endå ein tur rundt Mosvatnet med ei anna god veninne, alle haustfargane, bokklubbmøte, besøk av Zalo, Murdoch Mysteries, Poirot-bøker, jubileumskonsert med orkesteret, to fine bruktkjøp og høyre på ein korpskonsert i Bjergsted.



November: vakre illustrasjonar i Solvokteren (noko eg trong i ein grå november), Markéta Irglovás nyaste song, butikken Godt Gjort midt i byen, endå fleire haustfargar, sitje inne med ei eller fleire gode bøker medan det regna ute, ny bok frå ein favorittforfattar (Tore Renberg), Les Misérables in Concert: The 25th Anniversary på Netflix, haustlyset og framleis ein del fargar ute i skogen, storkose meg med å lese Hollowpoxete ein knallgod middag på Spiseriet i lag med eit venepar og etterpå få latterkrampe av Tønes og Ingvar Hovlands "Kor skal dokke vær hen på julafto?", Eides språksjov, morgontur aleine og strikke ferdig Twiggygenseren. 



Desember: å få oppleve finaste Cinema Paradiso på kino, julehjarta og julestjernene midt i byen,  den årlege sjokoladestangbakinga i lag med broren min, lese mange julebøker og kose meg med den femte boka om Strike og Robin, ny sesong av Endeavour, nydeleg desemberhimmel, julemusikk og adventskalender, sjå kortfilmen The Snowman i Kuppelhallen med live orkester på scena (og eg blei så klart veldig rørt, og tårene rann då solisten song "Walking in the Air"), bake lussekattar med ekte safran, nytt bokklubbmøte over nettet, pynte juletreet heime på Sola lille julaftan og feire jula heime, senka skuldre i jula, byrje å strikke ein ny genser, Zalo var i storform, herleg tur ved Vigdelstranda for å finne steinansiktet og feire inngangen til det nye året med eit par gode venar me ikkje hadde sett på aldri så lenge. 

3. jan. 2021

Siste veke i 2020 – og dei fyrste dagane av eit nytt år



To og ein halv dag på jobb, romjulsdagar og fridagar i eit nytt år. Nesten litt vanskeleg å oppsummere veka, for dagane har gått i kvarandre og sjølv om eg veit at me er i gong med 2021, kjenner eg at eg på eit vis heng igjen. Ikkje så enkelt å forklare, men av og til er det slik, ei kjensle av merksnodige dagar. Bøker, kaffi, fin nyttårsfeiring, sollyset og strikking veg opp kva dag som helst, så eg skal ikkje klage mykje. Korleis har din start på året vore? Slik har mine dagar vore:

✦ pappa fekk nytt kamera til jul (Instax Square), og eg synest det fyrste biletet blei så koseleg
✦ hunden Bailey er så tolmodig og fin i lag med alle dyr, også saman med katten Simon
✦ gå Kristianslystturen ute i eit nydeleg januarvêr med rim på bakken og sola i andletet
✦ eg rakk akkurat å sjå ferdig den siste episoden av Friends før serien forsvann frå Netflix
✦ og apropos Friends: dette var ei artig liste
✦ meir Kahoot! over nettet saman med pantertante og familien på Sola
✦ siste boka eg las i fjor var Yt etter evne, få etter behov
✦ å, sjå dette lille ekornet
✦ høyre fuglekvitter ein av dagane då eg sykla til jobb tidleg om morgonen
✦ ein episode av Good Omens og laurdagstaco
✦ nyttårsdagsmiddag heime på Sola der Zalo var heilt med 
✦ og spele meir "Decrypto" – for eit artig spel!
✦ "Top 10 Places on Earth Where Gravity Appears Broken" – kult at Moncton blir nemnt i lista
✦ starte helga med god frukost og ein episode av den gamle Narnia-serien i lag med han der fine
✦ feire nyttår i lag med eit par gode venar som me ikkje hadde sett på eit drygt år
✦ Sol Heilo sin versjon av "Gabriellas sång", så utruleg nydeleg og sår på same tid
✦ ha god tid til å lese mykje og sjå litt på den artige TV-serien Superstore
✦ boka This Time Next Year var den fyrste eg las i år, heilt ypperleg nyttårslektyre
✦ sjå juleepisoden av All Creatures Great and Small på NRK Nett-TV, stor stas i mine auge ;)
✦ fortsetje å strikke Twiggygenseren i ein heilt nydeleg farge (og så klart drikke ein kopp med kaffi)