Finaste bokbåten 📚

Hotellet me budde på i London i sommar, ligg ganske nær den finaste bokbåten Word on the Water. Dimed blei det, i år som i fjor, ein spasertur bort til Regent's Canal. Me gjorde det rett etter at me hadde lagt frå oss bagasjen sidan det var for tidleg til å sjekke inn. Ute var det bortimot tretti gradar, i våre auge litt for varmt til å gå rundt i ein storby, men turen til bokbåten var verdt det. For dei som lurer, jepp, eg blogga om denne bokhandelen tidleg i år. I fjor var me der mot slutten av ferien, medan me i år var der i starten, og sidan eg bloggar kronologisk, blei det slik denne gongen ;)

Spotify-lista har me høyrt mykje på, og det er superkult at du kan få stempla bøkene du eventuelt kjøper med eit eige bokbåtstemepl. Og i år fann me ei bok kvar som no har fått plass i bokhylla i stova vår. For meg er det heile stilen og stemninga om bord på båten; akkurat passe heimekoseleg og fargerikt, og det er så mange bra bøker å finne der. Verkeleg plassen for oss bibliofilar!

Lysstøyperi i eit gammalt ysteri

Så klart måtte me innom lysstøyperiet då me var på Byrkjedalstunet i helga. Støyperiet opna i 1988 i det som tidlegare var eit ysteri, men har sidan blitt større med nokre påbygg. Noko av det kulaste er restebua, for det er eigentleg eit lite bygg kalla Steinskogståvå og ein kan på delar av det sjå lafteteknikken som var mykje i bruk fram til andre verdskrigen. Juleloftet blei også besøkt, og eg har gode barndomsminne frå tidlegare turar til tunet då me var små der me farga lys sjølve ved å dyppe kvite kronelys i farga stearin. Gamle bilar og store trefigurar, stearinlys i alle variantar og søte piggsvin på krus og serviettar, det er vel ingen tvil om at dette er min type gåvebutikk!

Byrkjedalstunet

Etter å ha søkt her på bloggen, ser det ut til at det er heile seks år sidan sist me var innom Byrkjedalstunet. Til jul i fjor fekk mannen min eit gåvekort av meg på overnatting der, og i helga fekk me endeleg tatt turen. Frå Stavanger er det berre ein times køyretur (tok litt lengre tid med trafikk og lading av bil), så det gjekk fint å køyre rett etter jobb. Koseleg rom der me las mykje etter å ha ete middag. Me delte eit kakestykke til dessert, drakk kaffi og slappa av med bøkene våre før me tok kvelden. Sov litt frampå laurdagsmorgon før me naut ein god hotellfrukost.

Ein skulle kanskje ikkje tru det i dag sidan det er lysstøyperiet som er hovudattraksjonen, men Byrkjedalstunet starta som eit ysteri for dryge hundre år sidan – det sit altså mykje historie i veggane der. På tunet kan ein til dømes gå inn og ta ein titt på ein kopi av stølshuset på Giljastølen som brann ned i 1945. Eventyrfigurar kan ein også få auge på, og desse tre er vel ganske kjente.

Kjent, liten togtur

Togturen mellom Brussel og London har me tatt eit par gongar no, og eg skal ærleg innrømme at på den relativt korte turen, blir det oftast mest lesing og ikkje så mykje togvindaugetitting. Men mjuke høyballar som ein kontrast til himmelen fekk eg auge på før me køyrde gjennom kanaltunnelen. Vel gjennom på andre sida, såg eg ei lita rekkje med veteranvognar (dei er gode på veterantog i England) før det blei meir landleg landskap. Fram med boka og las litt meir før me byrja å sjå fleire og fleire hus og bygg, og plutseleg var me der igjen. På St Pancras railway Station i finaste London.

Morgontimar i Brussel

Laurdagskjensla med mykje lesing, det er slik det har vore her i byen i dag. For akkurat ein månad sidan, vakna me opp i Brussel. Me hadde greitt med tid før me skulle ta Eurostar-toget til London, så me åt ein halvsein frukost på hotellet før me traska mot Grande-Place, mest fordi me hadde tid. Digga dei fargerike syklane oppover ein husvegg og fotgjengarfeltet i regnbogens fargar. 

Sidan me fyrst var der, måtte me jo vere ekte turistar og ta ein titt på Manneken Pis. Rart å sjå kor liten statuen eigentleg er, for den er berre ein dryg halvmeter høg. Bygga på Grand-Place er nesten litt for overdådige i mine auge, og det var eigentleg kjekkare å sjå nokre kjente teikneseriefigurar på ein liten husvegg (hei, hei, Tintin, Terry og kaptein Haddock). I bokhandelen/teikneseriebutikken Moule à Gaufres såg me andre kjente figurar før me traska tilbake til hotellet og pakka oss ut.

Buss for tog kan vere dramatisk

Måndagskveld, og me fyk vidare av garde. Ikkje bokstaveleg tala, men eg fortset med å dele nokre togbilete frå årets interrailtur. Neste etappe var Kiel til Brussel med både tog og buss for tog mellom Neumünster og Hamburg. Stort sett gjekk det greitt om ein ser vekk frå at bussen dulta borti ein ambulanse, det blei full stopp og me måtte hoppe på ein lokalbuss ganske langt unna Hamburg Hauptbahnhof. Me kom fram eit minutt etter at toget skulle ha gått (me hadde eigentleg ein halvtime å gå på), men toget var nokre minutt forseinka og stod framleis på perrongen. Puh.

Frå Hamburg til Köln var det ein togtur der me fyrst og fremst las og prøvde å puste ut etter den spurten på togstasjonen. Vel framme i Köln, hadde me dryge to timar til dagens siste togtur skulle starte, og me fann ein liten restaurant der me åt pizza. Kölnerdomen stod der rank og majestetisk. Etter endå litt meir venting, tok me fatt på det siste strekket og kom fram til Brussel rett rundt kl. 23. Ein gyllen solnedgang langs togskjenene var eit flott syn på tampen av ein lang reisedag.

Den der Kiel-ferja

God tid om morgonen på vår andre feriedag, og me åt frukost i lag med svogerfamilien, prata og tok det med ro. Etter kvart fekk me skyss inn til Filipstad der båten legg til kai. Å ta ei slik stor ferje som det Kielbåten er, er nok ikkje det grønaste valet, men til og med for oss som er toginteresserte, kan det bli litt mykje å tråkle seg gjennom Danmark og Tyskland på skjener. Særskilt om somrane med mykje sporarbeid. Ferja mellom er dimed Oslo og Kiel eit enklare alternativ sjølv om me fyrst må frå Stavanger til Oslo. Knallfint vêr, så me og alle dei andre sat ei stund ute på soldekket. Me åt nista vår og las før me litt etter litt gjekk inn, drakk kvar vår kaffi, delte ein is og las endå meir. 

Om bord er det fleire kaféar og restaurantar, og ein må ikkje velje bufféemiddagen slik me ofte gjer (fyrst og fremst fordi det er enkelt). Sidan det allereie var fullt på dei aktuelle klokkesletta om me ville ha buffée, enda me opp med å førehandstinge trerettars middag – litt flott kan det jo vere av og til. Rettane var ypperlege og det smakte ordentleg godt, noko heilt anna enn førre gong me tinga ein slik middag på ei ferje sidan eg den gongen var forkjøla. Resten av kvelden gjorde me lite og ingenting anna enn å lese og sjå litt på TV, men det passa oss eigentleg heilt fint.