16. aug. 2022

Bondeblå ribbestrikk


Halsen på denne genseren, så himla fin. Det går treigt med Eira Sweater, for det å strikke på pinne 3,5 mm samanlikna med 6 mm går generelt treigare fordi det er fleire masker. Men eg har komme eit godt stykke ned på bærestykket, med andre ord lengre enn "berre" halsen. Elskar ribbestrikken med tre rette, to vrange, og merkar allereie at denne genseren kjem til å sitje veldig fint.

15. aug. 2022

Castell y Gelli






To tog og ein humpete busstur. Frå London gjekk ferda vår vidare til Hay-on-Wye, ein grenseby sør-aust i Wales. Det går ikkje tog dit, dimed blei det fyrst tog frå Paddington til Newport, så Newport til Hereford og buss siste biten frå Hereford til Hay-on-Wye. Kjem ikkje til å gløyme den bussturen med det fyrste, for det var ordentleg Postmann Pat-landskap, tihi. Byen me skulle besøke er kjent for sine mange (og då meiner eg mange) antikvariat og bokbutikkar, og eg har lenge hatt den på lista over plassar eg ville besøke. Berre sjå så koseleg by! Iskaffi og crêpe gjorde godt i varmen. Små vimplar, eit knallfint klokketårn og så artig å prøve å lese walisisk på skilta overalt, til dømes på postkontoret. Jaggu meg var det marknadsdag den dagen me var i byen, koseleg å traske rundt og berre sjå. Likte særskilt godt all den flotte keramikken til TH Pottery. Skulle hatt plass i bagasjen ;)
 


 
Utsikta frå slottet var upåklageleg. Grøne tre, gule enger og ein superkoseleg by!


Og her er slottet. Hay Castle, eller Castell y Gelli som det heiter på walisisk. Konstruksjonen av slottet byrja på 11-1200-talet av normannarane og har ei lang og turbulent historie med brannar og krig, fleire påbyggingar og etter kvart ein privat heim. Sidan 2011 er det Hay Castle Trust som eig bygget, og etter ein større restaurering, opna det for publikum i mai i år. Artig tilfeldig at det opna berre eit par månadar før me var der. Inne kan ein lese om slottets forskjellige epokar, det er ein liten butikk og kafé der, og me møtte ein veldig hyggeleg og engasjert guide. Tok ikkje bilete, men i kjellaren har dei laga til ein animasjonsvideo om slottet som blir spelt av på murveggen. Veldig stilig! Slottet var berre ein liten del av byen, for det var alle bøkene som verkeleg var målet.

14. aug. 2022

Fire bøker, to strikkeprosjekt og ei finfin helg




Trur ikkje eg er den einaste som av og til kjenner at helga går litt for fort. Og denne helga var sånn, med strålande vêr, fjellro og fine folk oppe på hytta, kunne ha vore der endå eit par dagar. Starta jo veka på Sunnmøre, men det var berre så vidt sidan me brukte heile måndagen på å komme oss heim til Stavanger igjen. Kom heim tidleg tysdag (nattoget frå Oslo måndagskveld), og sidan har det gått i lesing, husarbeid, pakke ut, strikke og pakke igjen. Måtte jo pakke nokre ting, som klede og bøker, for ei lita helg på hytta. Å, eg har så mykje å blogge om (eg veit, eg skriv det nesten kav rgong, men eg meiner det), og eg veit nesten ikkje kor eg skal byrje. Eller jo, aller fyrst kjem ei ny sundagsliste:
 
lese ut Christie-boka Mot ukjent mål, ei annleis krimbok, meir som ein spionroman
og ein referanse til Agatha Christies bøker i den fyrste episoden i sesong seks av Grantchester
balkonglesing fleire av dagane
søtaste kalven med det søtaste rautet hos Knuckle Bump Farms
SJ Norge som delte to av bileta mine på Instagram
stilig golvteppe
heilt enormt med klippestup frå operataket!
blå vinterstrikk og lesebrettet foran meg medan me venta på eit av toga
søt julepynt som me kjøpte i England
grøn feriestrikk og nokre boksider innimellom
"Norge står igjen på perrongen" – kronikk om dårleg informasjon angåande togtilbodet i Noreg
som eg digga å lese Social Queue av Kay Kerr, gleder meg til å lese fleire bøker av Kerr
Staying Out for the Summer, endå ei herleg sommarbok frå Korfu skriven av Mandy Baggot
Alicia som i dette innlegget skriv om korleis det å brodere porselensdyr plutseleg blei eit prosjekt
kaffi, kanelbolle og lesing om bord på toget
å reise med Raumabanen også på veg heim – den  ville og vakre norske naturen!
draumehelg på hytta med utefrukost, quiz, lesing, strikking og bading
midnattssola som Ida har fanga, både med bilete og tekst, her
slutten av boka The No-Show av Beth O'Leary, både fin og rørande samstundes
solnedgang over Oslo, sett frå Oslo S då me venta på nattoget måndagskveld

12. aug. 2022

Frå ein regndag på Sunnmøre


God fredag, folkens. Her går det for det meste i lesing og strikking, for min del er det framleis ferie. Byrjar i den nye jobben om halvanna veke, så eg nyt dei siste dagane av sommaren som best eg kan. Litt husarbeid innimellom og sit enno og sorterer bilete frå ferien vår. Dagane på Sunnmøre var prega av mykje gråvêr, så det blei for det meste inneaktivitetar som, jepp, du gjetta riktig, lesing og strikking. Me koste oss med ein serie, og ein dag spelte me "LetraMix" (eg vann). Kafé og bruktbutikk blei det jo også, eg kjem til å tipse om dei seinare. Trass gråvêr – utsikta er det aldri noko å seie på. Fjorden i horisonten og lyset over fjella når det ikkje lenger er dag. Og regndropane på blåklokkene og graset rett utanfør sviger si ytterdør. Sånt som er fint ein regndag på Sunnmøre.

11. aug. 2022

Kule handlenett, sauar og andre små suvenirar



God plass i bagasjen hadde me ikkje når me var på interrail; me prøvde jo å reise lett nettopp med tanke på at me skulle av og på fleire tog, av og til fleire gongar om dagen. Men litt plass øvst i sekken hadde me, og det blei med oss eit par ting og suvenirar då me sette snuten heimover. To kule handlenett, eit med søte sauar og eit med ei Agatha Christie-bok. Knallfine sokkar (altså, kven kan gå forbi sokkar med piggsvin- eller lundefuglmotiv?!). Tre små ting til å hengje på eit juletre eller ei julegrein – likte veldig godt den lille keramikksoppen frå TH Pottery som eg fann på ein marknad i Hay-on-Wye. Kjøleskapsmagnetar og ein liten nålefiltpingvin blei det også. I Kendal budde me på koselege Lyndhurst Guest House, og ho som driv det, lurte på om me hadde blitt "sheeped out" i løpet av våre dagar i Yorkshire Dales og Lake District. Svaret på det var "nei", og med oss heim blei det med ein liten glassau og to små, mjuke sauar – ein som skal stå i hylla og ein til kjøleskapet – og dei passar godt i lag med sauen frå Gotland. Så klart blei det ein haug med postkort til postkortboka og nokre fleire pins til samlinga mi. Og eg er glad det framleis er sommar enno, men denne lille saken der Peter Kanin pyntar til jul, kjem til å bli kjempefin pynt når desember kjem.

10. aug. 2022

Devoldfabrikken og Devoldbanen




Når me er hos svigers, er det eit par faste plassar me pleier å besøke, Devoldfabrikken er ein av dei. Fleire klesbutikkar med fokus på sport og fritid, ullplagg (hallo, det heiter jo Devold). og ein av butikkane som ligg der, har eg forelska meg i. Cornelia Skuggen driv glasblåseriet Celsius Glas Studio, og ho har så himla mykje fint – her finn du gåver til deg sjølv og til andre! Tidlegare har me kjøpt ein grøn ballong til å ha i kjøkkenvindauget og to små terrazzoskåler, eg kunne nok ha kjøpt dei alle saman, så flotte og fargerike. Me kjøpte no nye vassglas sidan to av dei me har i ein liknande stil har byrja å bli øydelagte, eg får vise dei seinare. Stakk også innom garnbutikken Spinneriet. Klarte å la vere å kjøpe meir garn sidan eg enno held på med strikkeprosjekt som må bli ferdige fyrst, men dei har i alle fall mange garnkvalitetar i forskjellige fargar og eit stort utval.




I år var me ute på fabrikken på ein laurdag, og då fekk me endeleg sjansen til å sjå Devoldbanen. Banen er ein modelljernbane der ivrige entusiastar driv på og bygg det som til no er Noregs største modelljernbane. Alt så smått, så smått og samstundes ganske livaktig. Fossar og bruer, bittesmå hus og menneske og tog som går i forskjellige ruter. Lyset skiftar slik at ein får oppleve både morgon, dag, kveld og natt. Både han fine og eg blei ståande og prøve å få med oss alle detaljane.


Ein liten videosnutt for å prøve å fange stemninga. Viss du ser det siste klippet, kan du til og med få auge på ein syklist som syklar i Danmark. Modelljernbaneklubben Pensens Venner er dei som bygg dette stilige miniatyrmiljøet, og for kvar gong ein er på Devoldfabrikken på ein laurdag, kan ein oppdage noko nytt: dei er nemleg ikkje ferdige og det kjem stadig nye togruter og landskap på plass. 

9. aug. 2022

The Mousetrap


I oktober er det sytti år sidan The Mousetrap hadde premiere i London. Sytti år sidan publikum blei overraska over handlingsvrien (aka. plot twist), og i sytti år har publikum måtte love å ikkje røpe slutten. Endeleg fekk me sett den, skodespelet som – om ein ser bort frå dei månadane dei måtte halde stengt på grunn av pandemien – har rekorden for den forestillinga i verda som har gått lengst kontinuerleg utan stopp! Richard Attenborough var ein av skodespelarane som var med i den opprinnelege West End-oppsettinga, kor stilig er ikkje det?! Måtte ta bilete frå utsida av teateret både før me gjekk inn og etter at me gjekk ut, for det var litt ekstra tøft med neonlysa. Kjøpte (så klart) programmet, og det er gøy å sjå gamle utklipp frå aviser om skodespelet.





Premieren i 1952 var på Theatre Royal, Nottingham. Fyrst i 1974 blei det flytta dit det er i dag, til St. Martin's Theatre i West End. For eit vakkert teater med ein eldre stil og raudt sceneteppe. I inngangspartiet kan ein sjå kva nummer i rekka forestillinga er: me var på forestilling nummer 28 742! Eg har lese boka som teateret er basert på fleire gongar og visste dimed kven mordaren var, men likevel, eg storkoste meg! Boka var forresten i si tid basert på eit radiodrama. Og så klarte mannen min å gjette kven skurken var før det heile blei avslørt, tihi! Ikkje så langt unna teateret, finn ein Agatha Christie-monumentet som blei avduka for ti år sidan. Litt vanskeleg å sjå sidan det var mørkt, men det er forma som ei bok og har karakterar som Poirot og miss Marple graverte inn på monumentet. Som den Christie-fanen eg er, var dette utruleg stas å få oppleve!