18. jun. 2021

Fredagssmil





Berre eit par venlege andlet på ein fredag. Dyra oppe ved Ullandhaug, anten om dei er små eller store, ser alle så snille ut. Stoppa opp ein augneblink då me sykla forbi desse halvstore kalvane førre helg. To av dei såg ut som om dei var ordentlege glade i kvarandre, berre sjå! Og eg påstår at det ikkje berre er sauar som er "ålreite dyr" ;) Fanga eit par snille auge både med mobilen og med systemkameraet, difor noko ujamne fargar frå det ein biletet til det andre. Men, uansett. Blir liksom så glad av å sjå dyr som går rundt og lev sine eigne liv, som stoppar opp og nesten smiler litt til oss. Hi, hi, det eine lammet i spraglete fargar såg i alle fall veldig nøgd ut der den låg i det høge graset borte ved den økologiske garden. Kjenner det skal bli godt med helg etter morgonskiftet på jobb. Men før eg tar heil fri: gratulerer så mykje med dagen til den finaste eg veit! Du er den aller, aller beste, min kjæraste og min mann  Sjølv om me ikkje har dei største planane for dagen eller helga, håper eg du får ein flott dag. Du fortener det, rett og slett ei bursdagshelg!

16. jun. 2021

Ein joker i kortstokken


"En joker er en liten narr som er annerledes enn alle de andre. Han er ikke kløver eller ruter, ikke hjerter eller spar. Ikke er han åtter eller nier, og ikke konge eller knekt. Han er en som står utenfor det som alle de andre er en del av. Han er lagt ned i den samme pakken som de andre kortene, men han hører ikke hjemme der. Derfor kan han også fjernes uten at noen vil komme til å savne ham." (s. 82). Eg hugsar at eg syntest Kabalmysteriet av Jostein Gaarder var så fascinerande og artig å lese då eg las den ein eller annan gong for ganske mange år sidan. Lenge har eg hatt den ståande i bokhylla, eg hugsar at eg fann den på ein kjempebra bruktbutikk då me var på ein liten tur i Lillesand for sju år sidan. Nesten flaut at den har blitt ståande så lenge utan at eg har lese den, men nyleg las eg den ut. Kanskje ikkje fullt så djup som eg syntest då eg las den som ung, men Kabalmysteriet er framleis ei fascinerande historie full av reise, undring og filosofi.



Tara Westovers sjølvbiografiske oppvekstroman Noe tapt, noe vunnet fortener også ein litt større plass enn "berre" som eit punkt på ei sundagsliste. For denne er så viktig om det å vakse opp i ein familie der dei trur på dommedag, der skulen og myndigheitene er onde, om fanatisme, om det å komme seg bort vekk og om det å likevel kjenne seg heime blant fjella. "Den kvelden kalte jeg på henne, men hun svarte ikke. Hun forlot meg. Hun ble i speilet. Avgjørelsene jeg tok etter det øyeblikket, var ikke avgjørelser hun ville ha tatt. Det var valgene til et forandret menneske, et nytt jeg. Denne dannelsen av jeget kan kalles mange ting. Forvandling. Metamorfose. Løgn. Svik. Jeg kaller det en utdannelse." (s. 367). Sitata over er berre nokon av dei sterke orda frå ei like sterk stemme. Les den viss du ikkje allereie har gjort det! Leseåret 2021 har så langt vore superbra! 

14. jun. 2021

Sjarmtroll i nabolaget



Borte ved Mosvatnet no. Såg desse finingane her om dagen, to store og fire små. 





Små, grå dunnøste – dei ser jo nesten slik ut! Om nokon skulle lure: nei, eg gjekk ikkje så nær dei, eg har berre skore bileta til i etterkant. Den eine av svaneungane såg ut som om den låg der og sov ein augneblink, med begge auga lukka og det lille hovudet ned mot kroppen. Så nusseleg! Okei, alle er dei like søte, altså ;) Ingen stygge andungar her, berre fire små, skjønne svaneungar 

13. jun. 2021

Lyse kveldar og rolege aktivitetar







Skal som vanleg poste alt det fine eg har gjort, sett, lese, opplevd eller ledd av i ei sundagsliste, men sånn elles har eg ikkje så veldig mykje meir å skrive om. Dette blei ei usedvanleg roleg helg der eg for det aller meste har sett på krimseriar, strikka, korrekturlese ei masteroppgåve og lese. Eg håper så inderleg at me snart kan vere ordentleg sosiale igjen, at me snart kan spele i lag med orkesteret (blir ikkje før til hausten, men likevel), at me kan klemme kvarandre. Om ikkje anna, skal eg fortsetje å bruke tida mi på sakte aktivitetar – i alle fall når det er full rulle på jobb, då er det godt å kunne senke tempoet. Morgonvakta i morgon, har ikkje meir å skrive, eit lita liste no:

✦ miss Marple er alltid like god og fin, som her i novellesamlinga Tretten mysterier
✦ kveldslyset på fylkeskommunehuset ein av kveldane då eg sykla heim
✦ "Six Ribbons" med Jon English på radioen ein morgon
✦ strøymekonsert med SSO
✦ sjå filmen Mank med Gary Oldman i spissen – han er verkeleg ein kameleonskodespelar
✦ stamkaféen i Ålesund, Tante Bruun, reposta eit av mine bilete (anbefaler varmt denne kaféen)
✦ eit ekstra fint innlegg inne hos besteste Ida
✦ sykle ein tur til biblioteket i dag for å hente ei bok som stod og venta på meg
✦ ein bitteliten lesepause i sola på veg til jobb
✦ får ikkje nok av den herlegaste, søte katten Coco
✦ komme eit godt stykke lengre på min andre Collett Tee
✦ sollyset inn i stova medan eg sat og las før jobb
✦ traileren til tick, tick...BOOM!, skrive av mannen bak Rent (og Lin-Manuel Miranda som regissør)
✦ Tommy Körberg, Helen Sjöholm og Peter Jöback i ein musikalhyllest til Benny og Björn
✦ to halvstore, men likevel så søte, kalvar i nærområdet vårt
✦ "Ole Høilands hule" – ein bra utflukt i mestertjuvens fotspor inne hos Synne
✦ og fylkeskommunehuset med alle dei fargerike blomane
✦ kvardagsmagi med solnedgang over Mosvatnet
✦ brukt turustyr, eit pilotprosjekt inne hos Be:Eco – eg liker det!
✦ Oseman kan skrive, og eg lærte ein del om LGBTQ+-mangfaldet som eg ikkje visste frå før
✦ humoren på jobb, særskilt tidleg om morgonen

11. jun. 2021

Status frå stova


Fredag og juni. Ein fredag i juni, fredagsjuni. Eg har langhelg. Kjenner det er rart å ikkje gjere noko særskilt; åtte dagar på jobb med publikumskontakt er full rulle, og plutseleg er det stille. Me har enno ikkje byrja å vere sosiale på "vanleg nivå" trass ikkje fullt så strenge restriksjonar. Tar det litt etter litt. Akkurat no prøver eg å senke skuldrene. Starta morgonen med ei bok og litt strikking, skal om ikkje altfor lenge gå i gong med korrekturlesing av ei masteroppgåve som ei veninne av meg har skrive. I bakgrunnen høyrer eg på klassisk musikk. Vêret har byrja å lette – det regna og var ganske grått då me vakna i dag. Resten av helga blir som den blir, sikkert med strikketøy og bok i fanget.

9. jun. 2021

Kveldshimmelen i juni


Himmel i brann. Å sykle heim frå kveldsvakta på jobb med ein himmel som den på måndag, eg klagar ikkje. Ved Mosvatnet måtte eg stoppe opp for å nyte synet litt ekstra, knipse eit lite bilete med mobilen, ta ein pause i bakken. Sommarkveldane. Lange, fargerike, varme, magiske.

7. jun. 2021

#collettteeKAL i Nordisk sommergarn





Altså, eg kan ikkje få sagt for mange gongar kor flott dette garnet er! Typisk at Oslo Mikrospinneri seinare i dag lanserer endå fleire fargar i Nordisk sommergarn, og der ein av fargane er koboltblå – det er jo min favorittfarge, og T-skjorta hadde blitt så himla fin. Men som sagt: denne gråblå fargen nesten skin i sola, det er eit flott spel mellom den jeansblå fargen og det lysegråe. Alt kan jo ikkje vere kongeblått i klesskapet mitt, og som nemnt er denne fargen kjempeflott den også. Innpakkinga frå mikrospinneriet er også til å bli glad av. Eg er komme godt i gong med T-skjorta og synest det er kult å vere med på ein slik samstrikk. Oppskrifta frå Witre Design er enkel å følgje, og viss ein lurer på noko, er det lagt ut fleire tips på hennar Instagramkonto. Over kan du sjå den flotte detaljen som skapast når ein fyrst berre aukar til bol, og sidan til bol og ermer samstundes. Dette er gøy!