Jordeple

Artig å sjå at under ti setjepotetar kan bli til så mange middagsklare potetar. Fyrst fekk me nokre agurkar, dimed ein heil haug med tomatar (og enno kjem det fleire), og i dag innhausta me desse Nansen-potetane. Både gøy og fascinerande å sjå kva me kan få til i vår eigen, lille hage.

Byrkjedalstunet

Etter å ha søkt her på bloggen, ser det ut til at det er heile seks år sidan sist me var innom Byrkjedalstunet. Til jul i fjor fekk mannen min eit gåvekort av meg på overnatting der, og i helga fekk me endeleg tatt turen. Frå Stavanger er det berre ein times køyretur (tok litt lengre tid med trafikk og lading av bil), så det gjekk fint å køyre rett etter jobb. Koseleg rom der me las mykje etter å ha ete middag. Me delte eit kakestykke til dessert, drakk kaffi og slappa av med bøkene våre før me tok kvelden. Sov litt frampå laurdagsmorgon før me naut ein god hotellfrukost.

Ein skulle kanskje ikkje tru det i dag sidan det er lysstøyperiet som er hovudattraksjonen, men Byrkjedalstunet starta som eit ysteri for dryge tretti år sidan – det sit altså mykje historie i veggane der. På tunet kan ein til dømes gå inn og ta ein titt på ein kopi av stølshuset på Giljastølen som brann ned i 1945. Eventyrfigurar kan ein også få auge på, og desse tre er vel ganske kjente.

Centaurea cyanus 💙

Kongeblå blomar i hagen vår. Centaurea cyanus på latinsk, kornblome på norsk. Eit vakkert syn ute, eit like vakkert syn inne i to små vasar, ein på kjøkkenet og ein på stova. Kongeblått i heimen 💙

Sørgmodig fredag

Eg er nok ikkje aleine om å kjenne at dette har vore ei annleisveke. Å sitje på kontoret og få med meg nyheita om at kong Harald hadde gått bort fredagsmorgon gjorde noko med energien og humøret. Med kjenslene mine ganske langt framme, har eg felt nokre tårer, det skal eg ærleg innrømme. Generelt var produktiviteten eit hakk betre enn førre veke, men fredag blei altså litt rar. Det som har vore fint desse dagane er sola som har titta fram på himmelen i vekedagane, me spelte med orkesteret på tysdag for fyrste gong etter sommarferien og rett etter jobb på fredag, køyrde me av garde til Byrkjedalstunet. Me hadde eit gåvekort på overnatting der, og me fekk ein avslappa kveld og ein bra dag i går med lysstøyperiet og butikken der. Husarbeid, minispasertur og mykje lesing i dag, eg klagar ikkje på ein slik slutt på ei litt rar veke, og meir om den kjem no snart:

✦ liten is og lesing ute i hagen i lag med min betre halvdel

✦ Elizabeth Strout kan det med å skrive, og eg likte godt hennar nyaste bok Det vi aldri sier

✦ klagar ikkje på pizza til lunsj etter eit lengre infomøte saman med alle kollegaane mine

✦  blir aldri lei av å høyre "The Last Goodbye" med Billy Boyd (og den passar kanskje ekstra godt no)

✦ verkeleg kjenne leseglede

✦ sterk lesing frå Orknøyene: The Outrun av Amy Liptrot

✦ altså, kveldslyset no om dagane, mellom anna på kjøleskapet

✦ gleda i å lese den same boka om igjen

✦ kontrastane mellom steingjerdet, det grøne graset og lyset på himmelen på Ullandhaug

✦ marineblått blondeskjørt og vinraud strømpebukse

✦ sjå ferdig Astaire- og Rogers-filmen The Story of Vernon and Irene Castle

✦ Marie Takvams Dansaren frå 1975 var friskare i både språket og tematikken enn det eg forventa

✦ søtaste Olive blei nyleg to år, og her er historia om korleis ho blei ven med Pudding og Onyx

✦ nabolagshagen ved jernaldergarden

✦ høyre på lydbok medan eg skreiv inn tal på tal i Excel

✦ magisk morgonsol

✦ å kunne gå i singlet og ein tynn cardigan i slutten av august

✦ "Da kongen "trollet" dronningen" – å, kong Haralds herlege humor!

✦ alle dei flotte og fargerike lysa inne på lysstøyperiet på Byrkjedalstunet

✦ nytt prosjekt med orkesteret

✦ på vegen heim i går, stakk me innom fine Dirdalstraen gardsutsalg

✦ kosekrimboka Mordene på Yorkshire Moors av Helen Cox, gøy når eg kjenner igjen plassane

Staden for sauar og eventyrfigurar

Sauar, planetar og togskjener, ikkje akkurat ting og tang ein tenkjer ein kan finne på den same plassen, men rundt Stokkalandsvatnet finn ein jaggu meg alle tre. Frå parkeringa, rundt vatnet og tilbake igjen, var det nøyaktig fem kilometer, og det var herleg å gå ein liten sundagstur der i helga.

Planetstien er ein kopi av solsystemet, og togskjenene er restar etter nedlagde Ålgårdbanen. Synest det raude fuglehuset på vatnet er like fint kvar gong me går der. Og så må eg smile av det lille biblioteket og eventyrhagen med så mange kjente og kjære figurar. Etterpå var det middag på Sola.

Hagesalat

Agurkar og tomatar rett frå vår eigen hage. Det er ikkje fyrste gongen me prøver å dyrke akkurat dette, men det er ein del år sidan sist, og då hadde me det "berre" i stova og litt ute på balkongen. No har me dyrka det ute på terrassen (agurkane stod ei god stund inne før me sette dei ut) og i pallekarmar. Agurkane har me ikkje meir av, men tomatane derimot, dei er det framleis mykje av. Ordentleg gøy å kunne gå ut i hagen, plukke både det eine og det andre og sidan lage gode salatar.

Kjent, liten togtur

Togturen mellom Brussel og London har me tatt eit par gongar no, og eg skal ærleg innrømme at på den relativt korte turen, blir det oftast mest lesing og ikkje så mykje togvindaugetitting. Men mjuke høyballar som ein kontrast til himmelen fekk eg auge på før me køyrde gjennom kanaltunnelen. Vel gjennom på andre sida, såg eg ei lita rekkje med veteranvognar (dei er gode på veterantog i England) før det blei meir landleg landskap. Fram med boka og las litt meir før me byrja å sjå fleire og fleire hus og bygg, og plutseleg var me der igjen. På St Pancras railway Station i finaste London.