Med kulerunde auge

Sofaen var ein fin plass å vere. Eller i senga når me låg og las før leggjetid. Eller når me vakna om morgonen. Trur Bolla fann seg til rette her då ho var på besøk hos oss førre veke, og me klaga ikkje på å ha ein sjarmør i pels å klappe medan me slappa av med ei bok eller såg på ein film på skjermen. 

Ho takkar med andre ord sjeldan nei til å vere i lag med folk. Veldig greitt at ho elskar å bli børsta sidan ho har så mykje pels. Og den pelsen er noko av det mjukaste som finst.

Mormorstolen var også ein god plass å liggje. Når ho ikkje låg og slappa av, sat ho og såg på oss med sine kulerunde auge, særskilt då me var på veg ut døra til jobb eller til leilegheita. Må småhumre litt, for ho ser ganske forskrekka ut med dei store auga! Koseleg å ha ein slik pelsven på besøk ♥

Word on the Water

Regnar det der du er? Her i byen har det bøtta ned i heile dag, og då er det litt ekstra kjekt å ta eit lite tilbakeblikk på ein julidag i fjor då me besøkete ein bokbåt. Ein bokbåt sa du?! Jepp, Word on the Water er nemleg ein liten bokhandel om bord på ein båt i Regent's Canal i London. Ikkje heilt kronologisk, for eg manglar eit blogginnlegg eller to frå Oxford, men eg hoppar litt likevel. Bokhandelen er ikkje stor, noko som berre gjer den meir unik og sjarmerande i mine auge, og den er enkel å finne, til dømes i gangavstand frå King's Cross. Me var ikkje aleine om å besøke bokbåten, og sjølv om eg ikkje fann ei bok, gjorde mannen min det. Han fekk den stempla med eit eiga bokbåtstempel. Og noko anna som er ganske kult: dei har ei eiga Spotify-liste, så då me kom heim til Stavanger igjen, fann me den og har høyrt mykje på songane, eit lite musikalsk bokminne.

Kaféen i våre hjarte ☕️

Tre gongar var me innom finaste Stolt Mat i okober. To gongar sat me der ei stund med kvar vår bok, ein kaffi og noko søtt attåt, og ein gong var me innom "berre" for å handle litt til å ha med på vegen heim. For dei som har lese bloggen min ei stund, er det vel inga overrasking at me har lagt vår elsk på denne perla av ein kafé! Som du ser av biletet, smiler eg alltid like breitt når me er der.

 

Retrostil, altså! Diggar valet om å bruke mest mogleg gamle og brukte ting og møblar, ikkje berre er det smart, men det lager også ei lun og koseleg atmosfære. Køyrer du mellom Ålesund og Molde, eller mellom Stavanger og Trondheim, er denne plassen absolutt verd eit besøk. Alltid smilande folk bak disken og som serverer maten, ein kan hamstre så mange gode og lokale varer, og det er stadig folk som sit ved borda dei gongane me kjem innom. Å kunne svippe ein liten tur ned til sentrum i barndomsbygda til mannen min og slappe av på ein kafé som denne, det gjer meg varm om hjartet!

Nord og sør i bokformat

Fuglebesøk førre veke, denne veka har me hatt ein katt på besøk. Fyrst Zalobesøk, så Bollabesøk, to som kanskje ikkje går så godt i lag, men som er veldig fine kvar for seg ;) Kan ikkje laga ei sundagsliste utan å nemne vêret, for denne veka har det vore både snø, torden og lyn på ein og same dag, me har kjent sola varme, regn på ruta, og gradestokken har vist både varme- og kuldegradar. Håper dette var siste periode med snø for vinteren! Kjenner eg har litt høge skuldre for tida, for det er travelt nok på jobb med Mammut-salet i tillegg til at me no skal måle leilegheita for sal. Det høyrest kanskje ikkje så mykje ut, men det er likevel nok til at det er vanskeleg å slappe heilt av. Men eg prioriterer gode lesestunder kvar dag likevel, tar vare på punkta som lyser opp ein snøtung dag:

 

✦ storkoser meg med å lese klassikarar, og North and South av Elizabeth Gaskell 

✦ tihi, fuglepassarar førre veke, kattepassarar denne veka – Bolla er ein kjempeflott katt 

✦ snøklokke, ei lita snøklokke! 

✦ stadig ei lita kvardagsglede å sitje foran omnen om morgonane med bok og pledd 

✦ kule og søte figurar i keramikk, laga av Jenni Orvokki 

✦ blå himmel, morgonsol og eit lite hint av snø på hustaka

✦ kvardagstur med ei veninne 

✦ roseblad, det var asfaltfint på ein dag som regna vekk 

✦ lite tilbakeblikk på den alltid nusselege Haru 

✦ sjå ein ny episode av Grantchester

✦ trass lite motivasjon, var det bra at me fekk gjort eit par småting i leilegheita i dag

✦ februarboka i mi eiga leseutfordring var De vaabenløse av Nini Roll Anker frå 1912  

✦ så herleg å gå tur i nærområdet i går då sola faktisk varma

✦ Miranda kjem alltid med så mange kjekke og fine boktips, både i denne videoen og i denne

✦ trass snø: framleis kjekt å sjå fuglane ute i hagen, både meisane og raudstrupen

✦ høyre "Superstar" frå ein av dei kulaste musikalane på radioen ein morgon 

✦ morgonane er lysare, men fekk no auge på ein dus soloppgang på veg til jobb ein av dagane

✦ og morgonlyset på trea 

✦ å, så fint å høyre heile to nye songar frå The Swell Season 

✦ få høyre av ein kunde at det var hyggeleg å kjøpe av meg

✦ scones med pistasjkrem, nykokt kaffi og lesestund 

✦ joda, eg veit det er ei flaske og den ikkje bør vere ute, likevel kult med kongeblått mot alt det kvite 

✦ les ikkje mykje lyrikk, men likte desse utvalde dikta av Wisława Szymborska 

Høgare enn ord

Handling snakkar høgare enn ord, eller på engelsk "actions speak louder than words." I januar var det tretti år sidan Jonathan Larson, mannen bak musikalen Rent, gjekk bort. Songane frå den musikalen kan eg utanat, dei vil for alltid vere minne om eit år på folkehøgskule. Filmen tick, tick...BOOM! er basert på musikalen Larson laga, noko ein kan kalle ein sjølvbiografisk musikalmonolog som Larson laga etter avvisinga av musikalen Superbia, og også songane frå denne musikalfilmen høyrer eg på innimellom, til dømes "Why" og nettopp "Louder Than Words". Eg veit at musikalar ikkje er for alle ("kvifor syng dei heile vegen!?"), men for meg er musikalar ei sann glede. Akkurat som bøkene som ventar på meg, alle sidene som eg gleder meg til å ta fatt på.

Lengt

Glimt av snøklokker for halvanna veke sidan. Så ingenting. Snø fall på laurdag, snø fall i går. Med lyn og torden. Sola titta fram, og i morgon er det meldt vind og sludd. Eg veit ikkje, eg berre håper dei ligg der enno. Under snøen, snart klare på å titta fram på ordentleg. For vinteren har vore kaldare i år enn dei føregåande åra. På ein måte er det fint å ha vintervinter, ikkje berre sur vind og våt slaps, men mars byrjar å nærme seg og eg vil sjå dei søte, små blomane som alltid pleier å vise seg no. Kryssar fingrane for at den tida er her snart. Lengtar etter vår. Vår, du kjære, vakre vår. 

Kongen på "haugen"

Før Bolla kom i hus, var det altså Zalo som var på besøk. Han er ikkje alltid like lett å ta bilete av, det skal han ha. I alle fall ikkje når han raskt fyk inn og ut av buret, eller når han kjem til oss for å ete av tacoen vår ein laurdagskveld – det er jo ikkje då eg sit klar med kameraet ;) Men om morgonane er det blitt ei greie at han kjem ut, sit klar og forventar å få litt egg oppå buret. Og å sitje på hovuda våre er som tidlegare nemnt alltid like topp. Tihi, han er den aller kulaste, altså!