Nytt, mjukt salongteppe

Under spisestovebordet vårt ligg det blålege teppet som me i leilegheita hadde under sofaen og sofabordet. Ein treng kanskje ikkje eit salongteppe under eit spisestovebord, men då me fyrst hadde plassert det der, syntest me det passa veldig bra – det gjer plassen litt lunare. Eit kvitt, loddent teppe frå det norske merket Lambo (finn ikkje så mykje informasjon om merket) har me fått frå mamma og pappa då dei skifta ut salongteppa sine for ei god stund sidan. Det har vore eit teppe me hadde på gjesterommet, og her i nyheimen har me hatt det som salongteppe ved sofaen. Men me kjente begge to at med lys sofa, lyst golv og ein stor, lys vegg, måtte me ha eit teppe som var meir fargerikt. 

 

Tja, det var lettare sagt enn gjort å finne. Me såg litt på Finn og var elles rundt på forskjellige møbelbutikkar, men sukk, i butikkane er det omtrent berre kvite, grå og beige teppe som er å finne for tida. Til slutt drog me til Teppelageret på Mariero, den same butikken kor me tinga det blålege salongteppet for mange år sidan. I motsetnad til då, valde me ull som materiale (det andre teppet er kunststoff), og me enda opp med eit ullkuleteppe frå merket Tisca i ein varm, rustraud farge. Alltid litt vanskeleg å ta bilete som gjengir fargen heilt nøyaktig, men eg håper du likevel får eit visst inntrykk. Om ikkje anna, så er i alle fall me supernøgde, både med fargen, materialet og kvaliteten!

Kjelder til begeistring

Kvar sundag seier eg til meg sjølv at eg skal byrje tidleg på sundagslista, men gong på gong blir det likevel ikkje heilt slik. Ja, ja, eg prøver no å vere effektiv når eg fyrst kjem i gong om ikkje anna. Her har det vore ei heilt vanleg veke. Dagane på jobb glir over i kvarandre, den eine er relativt lik den andre, og det går mykje i å prise varer og ekspedere kundar. Litt regn har det vore, men også ein del sol, noko som får meg til å smile både her heime og når eg er ute og går. Leilegheita er styla og fotografen var der på fredag, så no er det ikkje så lenge til før me legg den ut til sals. I går fekk me unnagjort nokre ærend medan det i dag har vore ein innedag, det var vel eigentleg det:

 

✦ boka Kilder til begeistring var ei herleg leseoppleving, og eg klagar aldri på ein lussekatt 

✦ fuglane som song høgt i sky og solstrålane gjennom nokre tre ein tidleg morgon 

✦ lese i lag fleire gongar i løpet av veka 

✦ liten gåtur før jobb i lag med ei god veninne 

✦ du må berre sjå denne dansen med Rose Ayling-Ellis og Giovanni Pernice 

✦ sola som skein inn i gangen vår 

✦ sundagskjensla med kaffi, noko søtt attåt og Miranda Mills si bok 

✦ to små søte elefantar som elskar gjørmebad 

✦ utdrag frå Anne of Green Gables i nemnde bok 

✦ Helge Torvund har sampla tekstar frå Arne Garborg og laga diktsamlinga Der hegre stig

✦ i høve den internasjonale kvinnedagen: sjekk ut alle dei flotte bøkene frå Persephone Books 

✦ notisbøker og pennar med nydelege mønster 

✦ snøklokkene som eg ser overalt no! 

✦ stikke innom bruktbutikken R:Elsk etter å ha vore på gjenvinningsstasjonen på Forus 

✦ Yuumi lager fargerike, stilreine keramikkskåler og -gjenstandar

✦ temaet frå filmen Love Story var på radioen ein morgon 

✦ høyre frå to forskjellige kundar på same dag at det var ein hyggeleg handel

✦ og skuggespel på golvet (er forresten framleis like glad i vår store, knallgule golvlampe) 

✦ rart å sjå leilegheita vår styla i ein heilt annan stil enn det me sjølv ville ha valt 

✦ kanskje eg no må sjå filmatiseringa av The Little Prince 

✦ bra orkesterøving på tysdag, berre ei lita veke igjen til konsert 

✦ og sukk, å gjenlese ei av dei vakraste bøkene var både rørande og så himla fint!

Skuggar av sola

Skuggespel i heimen fyrst av vintersola og no av vårsola. Det er ikkje det at eg ikkje fann glede i det same i leilegheita, men det er eit eller anna med det å oppdage slike dagar med sol inn i nyheimen. Nye plassar der sola kviler, på ei bokrekkje full av vakre klassikarar, på veggen der plantane får skine eller på trefiguren som står på eit skap. Trass ein kald vinter, hadde me fleire dagar der sola titta inn i huset, og det same med denne fyrste vårveka. Sollyset er hjarteleg velkommen kva dag som helst.

Le Petit Prince

"It is such a secret place, the land of tears." Eller i ei anna omsetting: "The land of tears is so mysterious." Orda til Antoine de Saint-Exupéry rører noko ved meg, og The Little Prince er ei av dei få bøkene eg har fleire enn ei utgåve av (viss du lurer, så er dei andre Anne of Green Gables  og The Secret Garden). Utgåvene er ikkje berre ulike på omslaget, dei er også omsett av to ulike personar, og det er interessant å lese favorittsitata med forskjellige ord og vendingar. The Little Prince er i mine auge ei av dei aller vakraste bøkene, tårene kjem kvar gong når eg nærmar meg slutten av boka. Måten kortromanen tar opp tema som tap, einsemd, venskap og kjærleik er universell, den snakkar til alle på tvers av alder og landegrenser, og den skildrar korleis det er å leve på ein måte som får oss til å tenkje lenge etter at forteljinga er ferdig. Etter bibelen, er The Little Prince, eller Le Petit Prince på originalspråket, verdas mest omsette bok, noko den verkeleg fortener!

 

"The most beautiful things in the world cannot be seen or touched, they are felt with the heart."

 

"It's all a great mystery...Look up at the sky and you'll see how everything changes." 

 

"’The stars mean different things to different people. For some they are nothing more than twinkling lights in the sky. For travellers they are guides. For scholars they are food for thought. For my businessman they are wealth. But for everyone the stars are silent. Except from now on just for you...’
’What do you mean?’
’When you look up at the sky at night, since I shall be living on one of them and laughing on one of them, for you it will be as if all the stars were laughing. You and only you will have stars that can laugh!’"

 

"’And when you are comforted (time soothes all sorrows) you will be happy to have known me. You will always be my friend. You will want to laugh with me. And from time to time you will open your window, just for the pleasure of it… And your friends will be astonished to see you laughing whilst gazing at the sky. And so you will say to them, “Yes, stars always make me laugh."’" 

1. mars ved Siffen

Heldigvis skuffar dei aldri, dei vakre snøklokkene som kvart år dukkar opp ved SIF-stadioen, ofte berre kalla "Siffen". På sundag var me innom leilegheita for å måle ferdig, vaske og rydde, og med den sola som var ute, kjente eg at eg ville gå heim. I vårt nye nærområde har eg no byrja å sjå snøklokkene, men det tar alltid litt tid å speide ut desse blomane når ein har flytta til ein ny plass. Difor var det litt ekstra stas å gå forbi stadionen og sjå kvite, vakre blomar fleire stadar på plenen som ligg rett ved. Og tenk, sundag var 1. mars og årets fyrste vårdag, kor herleg er ikkje det?!

Dæsj av måling i ein slags vinterferie

Så her me her igjen. Ny sundag = ny sundagsliste. Men ikkje berre det. Kalenderen viser ein ny månad, ei ny årstid. Februar har vore mange magiske soloppgangar, men også snø og kalde dagar, og det gjer godt å kjenne at det er varmare ute, høyre fuglane syngje endå høgare og endeleg få sjå fleire snøklokker som poppar opp når eg er ute og går. Både lange og korte dagar på jobb, altså kjensla av kor seint eller raskt dei går, det er jo nøyaktig same antal timar om det ikkje var klart. Om ikkje anna, finn eg alltid eit boktips eller fem. Mannen min har hatt vinterferie (han jobbar jo på ein vidaregåande skule), og han har verkeleg stått på med å måle og ordne leilegheita, for no er det ikkje så mykje som står igjen før me legg den ut for sal. Me har ikkje stressa med det, heller tatt ting steg for steg, men det skal bli greitt å ikkje sitje på den så veldig mykje lenger. Sjølv har eg vore med eit par timar innimellom, og me har også fått hjelp av familien. Seks februardagar og ein i mars:

 

✦ Colgan sine bøker er heilt grei feelgood, og nyleg las eg hennar nyaste bok Husrom og hjerterom

✦ og så las eg The Long Game, bok nr. to med Shane og Ilya i spissen frå Reids skeive hockeyserie

✦ fyrst og fremst mannen min som har jobba, menno byrjar leilegheita å bli klar for sal 

✦ sukk, snøklokkene!

✦ Fred Astaire, altså – kjempegøy å sjå han danse og spele trommer i A Damsel in Distress frå 1937 

✦ måtte smile av klistremerket på skiltet, vanskeleg å lese, men det stod altså "Gjør deg selv stolt"

✦ kaffi, kanelsnurr og bok etter måling og vasking 

✦ alle dei vakre soloppgangane i februar, men også vakre solnedgangar 

✦ høg fuglesong 

✦ stas når den offisielle Agatha Christie-kontoen deler mitt bokbilete

✦ hint av blå himmel etter ein dag med mykje regn 

✦ skuggespel i stova er alltid like fint 

✦ kanskje ikkje sjølvaste sola, men likevel ein slags sol sett på eit gjerde 

✦ "Top 20 Best Whose Line Is It Anyway Moments" – så mange morosame augeblink!

✦ regnvêr der eg traska heim, solnedgang i det fjerne

✦ vakre klassikarar på eit lite bord

✦ gå heim mellom leilegheita og nyhuset to gongar, godt å bevege meg

✦ høyre på musikalmusikk medan eg måla

✦ smiler alltid breitt når eg ser ein liten video der kattar og hundar går i lag 

✦ litt lesing i tåka på veg til jobb i går

✦ prate mykje med ein kollega og finne ut at me har ein god del felles interessar og opplevingar 

✦ interessant lesing frå og om Cuba: Korkøya av Roxana Sobrino Triana 

Med kulerunde auge

Sofaen var ein fin plass å vere. Eller i senga når me låg og las før leggjetid. Eller når me vakna om morgonen. Trur Bolla fann seg til rette her då ho var på besøk hos oss førre veke, og me klaga ikkje på å ha ein sjarmør i pels å klappe medan me slappa av med ei bok eller såg på ein film på skjermen. 

Ho takkar med andre ord sjeldan nei til å vere i lag med folk. Veldig greitt at ho elskar å bli børsta sidan ho har så mykje pels. Og den pelsen er noko av det mjukaste som finst.

Mormorstolen var også ein god plass å liggje. Når ho ikkje låg og slappa av, sat ho og såg på oss med sine kulerunde auge, særskilt då me var på veg ut døra til jobb eller til leilegheita. Må småhumre litt, for ho ser ganske forskrekka ut med dei store auga! Koseleg å ha ein slik pelsven på besøk ♥