Slik ei veke

Joda, eg veit det ofte er mykje snakk om vêret, men altså, når det er sol, regn, blå himmel, vind og sludd om kvarandre, då kan eg ikkje la vere å nemne det. I dag har det rett og slett vore ein ordentleg innedag, men me var no ute og traska ein tur i går trass litt regn og sur vind om ikkje anna. Eg har hatt mi siste heile veke i butikken, og i morgon er min aller siste dag. Det blir rart, det skal eg innrømme, samstundes blir det godt med påskeferie før eg så er klar for nye utfordringar. Og på fredag selde me leilegheita. Gjekk for litt mindre enn me håpa, men det er overtaking om berre ein månad (digg) og alt i alt er det greitt å bli ferdige med heile opplegget. Jepp, det var vel vår veke. No er det altså ein dag igjen og sidan ein liten ferie, kanskje med litt påskekrim og påskequiz:

 

✦ bøker om bøker er alltid kjekke, denne gongen var det The Bookshop Book av Jen Campbell 

✦ kulaste gjengen som kom for helse på oss då me var ute på tur i går 

✦ nesten påskeferie

✦ at det går an å lage kunst ved å bruke ein skrivemaskin: kulaste illustrasjonen av Radcliffe Camera 

✦ selje leilegheita

✦ å lese eit kapittel i ei bok medan eg traska til jobb 

✦ mars har vore veker med snøklokker i den vakre rullesteinvasen 

✦ Andrew Rannells syng "I Believe" frå The Book of Mormon 15 år etter han song den fyrste gong

✦ at det spirer i det me skal setje ut i pallekarmane

✦ vårleg morgonlys inn i huset, akkurat der eg har ei rekkje med fargerike klassikarar

✦ må vel innrømme at eg er litt hekta på Game Changers-serien, for eg las nyleg ut Role Model

✦ bøker som kjennest vårlege, Miranda har nok ein gong funne fram fleire bøker eg ønskjer å lese 

✦ bli stoppa av ei eldre dame som syntest at det var artig å sjå meg lese medan eg gjekk til jobb 

✦ på ein dag som starta med snø (!!!), gjorde det litt ekstra godt å gå heim blå himmel

✦ kule puslespel som skulle ut i hylla på jobb (og det eine har me jo her heime, tihi) 

✦ Olive er både søt og artig, berre sjå når ho skal lære high five 

✦ å, dei der snøklokkene, saknar dei allereie no når det nærmar seg slutten av snøklokkesesongen

✦ sporvane som bada litt i ein dam 

✦ slappe av med taco ein Poirot-episode 

✦ gøy å endeleg vere i gong med The Picture of Dorian Gray i lag med Leseklubben 

✦ godt å høyre dei små bølgene ute ved Jåttåvågen, berre beundre skjela og steinane

✦ betre seint enn aldri: å lese den moderne klassikaren Hamnet av Maggie O'Farrell 

Starten av ei ny årstid

Små, vårlege blomar i ein rullesteinvase. No er me nok heilt på tampen av snøklokkesesongen, på tysdag såg eg krokusar, i dag var det plutseleg snø. Heldigvis ikkje snø som låg lenge, altså. Sidan eg byrjar å sjå færre og færre av desse kvite blomane ute, må eg leggje ut eit siste lite innlegg her på bloggen. For det fortener dei, det fyrste vårteiknet. Dei lyser opp, både inne og ute, og som eg har skrive så mange gongar før, er dei for meg det aller vakraste – og viktigaste – teiknet på våren.

Trall i regnet

Liten tur tilbake til London no når det regnar her i Siddisland i kveld. For London er aldri feil, tihi! Me var ein tur innom Leicester Square for ta bilete av nokre av dei mange kule filmstatuane som er der. Gene Kelly frå Singin' in the Rain, Mary Poppins og Charlie Chaplin fekk alle vere med heim på kameraet, for me var jo faktisk turistar ;) Choosing Keeping er framleis ein heilt nydeleg butikk full av flotte kontorvarer, og me åt god mat på restaurant før me tok T-bana tilbake til hotellet og la oss tidleg. Toget frå St Pancras gjekk nemleg altfor tidleg dagen etter, sånn heilt på tampen av juli. 

Stille liv i ei nordlandsnatt

Sundagskveld. Tidlegare i dag las eg ut ei bok, så ei til. Me har tatt det med ro her heime, eg var jo på jobb i går, og då blir det liksom berre ein dag med helgekjensle. Han var forkjøla førre helg, og no var det min tur. Heldigvis har det ikkje vore så ille at eg måtte vere heime frå jobben, men eg er lei av å vere tett. Tja, elles ikkje så mykje nytt å melde. Timane på jobb har vore både det eine og det andre; i eit augneblink pratar ein med kundar om kjekke bøker, i det neste kjem det nokon farande inn og er unøgd med det dei nyleg har kjøpt. Joda, eg skjønner at det "berre er slik" når ein jobbar i butikkbransjen, men det er innimellom som om all folkeskikk er borte vekk. Eg prøver uansett å hugse på alle dei fine folka eg møter, slik som alle dei andre små og store kvardagsgledene: 

 

✦ når eg etter kvart kom i gong, var Stille liv ein fest å lese

✦ lys i den fine telyshaldaren som heng i det eine stovevindauget

✦ framleis (og for alltid) snøklokker 

✦ fuglesong 

✦ søtaste lille Olive som synest det var, og framleis er, gøy å leike med pappesker

✦ lese eit par sider i tåkeheimen på veg til jobb

✦ mannen min fekk på plass pallekarmar i hagen no i helga 

✦ laurdagspizza etter jobb og ein enkel, men herleg film (Legally Blonde)

✦ klassikarar med vakre omslag, det er så mange flotte seriar å ta av 

✦ supestas med god melding og terningkast fem i Aftenbladet etter konserten førre laurdag 

✦ tredje boka i mi eiga leseutfordringa var Regine Normanns Nordlandsnatt

✦ rolege morgonar med kaffi og bok, sånn som gir meg både ro og energi

✦ sjå ein Poirot-episode i lag med den aller finaste 

✦ ein litt artig selfie på veg til jobb i gråvêret 

✦ Leif Ove og Solveig Andsnes sin versjon av "Vi skal ikkje sova bort sumarnatta" 

✦ sjølv om det ikkje er ei original Tove Jansson-bok, er det kjekt å sjå Mummi-figurane

✦ blå himmel og fuglar høgt i sky

✦ helse på ein liten kvalp då eg var ute og gjekk 

✦ 10 bokhandlar ein berre må innom viss ein er i Bath 

✦ te og lesestund to av kveldane

✦ set pris på at den offisielle Agatha Christie-kontoen deler bokbiletet mitt på Instagram

✦ har enno ikkje sett filmen, men gøy at Affeksjonsverdi vann Oscar for beste internasjonale film 

✦ The Wedding People fall ikkje heilt i smak, men forfattaren tar opp nokre viktige tema 

🌱🤍

Vårens vakraste syn – eg nyt det så lenge det varer. 

For no, slike morgonar

Men dette var dagen i går. Eller, eigentleg kva dag som helst der eg har litt ekstra tid om morgonen. Kaffi og ei bok. Kanskje to. Eller ei tredje bok. Slike stunder tar eg med meg vidare gjennom dagen. Å ha god tid om morgonen kjem eg til å ha mindre av når eg byttar jobb om eit par veker. Eg kjem til å sakne kollegaane mine, alle bøkene eg får sjå kvar dag og slike rolege morgonar. Men eg kjem til å jobbe meir normale tider, måndag til fredag og ikkje kveldar eller helger – eg trur det kjem til å gjere godt. Så får eg nyte dei seine morgonane no medan eg kan, og så klart helgemorgane

Dagen i går

Altså, ikkje bokstaveleg tala dagen i går. Men me såg ein Studio Ghibli-film med det namnet frå 1991 her heime for ikkje så lenge sidan. På engelsk heiter den Only Yesterday medan den heiter おもひでぽろぽろpå japansk, noko ein kan omsette med "minna strøymer på". Filmen er ulik dei andre Ghibli-filmane me har sett då den ikkje inneheld fantastiske element eller ei større historie den vil fortelje. Eller, kanskje den eigentleg har noko stort å fortelje, for ofte er det dei små historiene som sit igjen. Hovudpersonen ser tilbake på barndommen sin, på kontrastane mellom bygd og by, medan ho i notida er på besøk på landet hos nokre slektningar. Eg skal ikkje skrive så mykje meir anna enn at medan den siste scena rullar på skjermen, kan ein høyre ein velkjent song. "The Rose" er skrive av Amanda McBroom, og Bette Midler gjorde den kjent i 1979-filmen med same namn. Innimellom kan eg kjenne at eg synest songen er overspelt, men då eg høyrde den i sluttscena av Dagen i går, på japansk, trilla tårene. Miyako Harumi syng den, og ho får fram ei stemning som eg trur me alle kan kjenne oss igjen i. Med eitt – sjølv om eg ikkje skjønner orda – gav songen meining.