3. jul. 2022

Is og lesing på solskinsdagar



 
Kan vel seie at eg har ferie no. Han fine og eg hadde sett av tre veker senare i juli og inn i august som ferieveker, men no er det slik det er med tanke på at eg er mellom to jobbar, og dimed blir det ferie litt lengre. Vêrgudane har (stort sett) vore på vår side denne veka, så lesing på balkongen og ved Vannassen har det blitt, og eg har nytt det! Tur til byen x2, strikke ein heil haug med det grøne, flotte garnet, planleggje interrailtur, vere fleire timar i lag med ei god veninne og ta livet ganske med ro. Resten av veka har eg prøvd å oppsummere i ei sundagsliste, slik eg ofte gjer:
 
at mannen min har levert phd-oppgåva – kjempestolt kone!
fascinerande lesing frå Karin Ericsson i Den andre døden 
ny låt frå Markéta Irglová, gleder meg til nytt album i haust 
stikke innom Gladmatfestivalen med ei veninne og ete knallgod softis
artig å sjå kor sikker Brett er (TwoSetViolin) på at denne songen er frå Noreg ;)
Wales som reisemål i ein episode av Great Canal Journeys
bittesmå kattungar og ein snill golden retriever
tinge heim middag fredagskveld for å feire at mannen min hadde levert nemnde oppgåve 
nokre timar midt i veka i solskinet ved Vannassen
veldig mange gode varer hos Skjæveland Gardsutsalg
magisk solnedgang
strikketid, for det grøne garnet er berre heilt nydeleg
Elena Ferrante som i Innanfor margane skriv om nettopp skriving og lesing
me er kanskje ikkje heilt like, men alle er like mykje verde – sett på ein vegg i sentrum
Niina sitt magiske bilete av soloppgang i tåkehavet
stikke innom svømmehallen for å helse på og sjå ein undervassrugbykamp 
og det norske kvinnelaget vann gull og herrelaget tok bronsen (europameisterskap)
flausar frå den finaste serien Heartstopper
og apropos Heartstopper: stas å sjå ei bokutstilling med bøkene på Ark midt i byen 
sydentemperatur i Tromsø, ordentleg sommarstemning hos Et katteliv
sundagsmiddag i lag med familien ute på finaste Kronen Gaard 
laurdagspizza og filmen Holiday frå 1938 med Katherine Hepburn og Cary Grant
alltid balkonglesing

1. jul. 2022

Reprise av ved eit lite vatn


Onsdag var det akkurat ei veke sidan eg hadde min siste dag på jobb i svømmehallen. Ei dryg veke har gått fort, og for det meste har eg tatt det med ro, prøvd å lande. Onsdag var også ein dag med superfint vêr, akkurat slik det var andre pinsedag. Eg smurte meg med solkrem, fann fram herlege sommarklede, pakka vatn og litt anna i ein sekk og sykla til Vannassen. Endene koste seg i sola, eg såg to skjønne måkeungar og gjekk berrføtt i graset, både i skuggen og i sola rett ved vasskanten.
 



I sekken hadde eg med med både bok og strikketøy, og eg slappa av fyrst med det eine, så med det andre. Engsoleie og små, høge strå mot ein lyseblå himmel. Eg høyrde nokre som sprang rundt vatnet og såg andre som spaserte roleg rundt, som tok seg ein pause på ein benk og naut solskinet i andletet. Akkurat som andre pinsedag slappa eg ordentleg av eit par timar på graset ved eit lite vatn.

29. jun. 2022

Grønt er alltid skjønt


Alltid litt vanskeleg å få fram fargen ordentleg når eg prøver å ta bilete av nye garnnøste, men sjå på denne grønfargen! Som ein mørk smaragdgrøn, i det rette lyset skin garnet og eg ser allereie at denne toppen kjem til å bli superfin. I fjor strikka eg ein Collett Tee med same garn (då kalla Nordisk sommergarn) og forelska meg heilt i kvaliteten. Blandinga av norsk lamull, morbærsilke og belgisk lin er som ein mjuk draum. Toppen eg skal strikke heiter Markatopp og er ein tynnare variant av Jamaicatopp. Sistnemnde såg eg då eg var innom strikkemarknaden i Oslo i slutten av april og eg må seie at eg likte den veldig godt. Har jo strikka ein del tjukke, varme genserar, og dimed slo eg til då eg såg at dei hadde laga ei versjon av toppen med eit litt tynnare garn. Og sjå den fine eska garnet kom i, saman med ein lten sjokolade og eit par maskemarkørar.

27. jun. 2022

Om kveldane no nyleg




Synet som har møtt oss nokre av desse junikveldane. Ei sol så gyllen og rosa, ein himmel i varme gulfargar. Lyse kveldar, varme kveldar. Liv og røre i byen då eg var der i dag for å få unna nokre ærend. Måkene som skrik ute, fuglane som syng. Titte ut av kjøkkenvindauget for å få med meg spelet på himmelen. Stoppe bilen, opne døra og nyte sola som lyste sine siste strålar for dagen over eit jorde. Sommarkveldar i juni. Og enno har me både juli og august å sjå fram til.

26. jun. 2022

Skribleri på tampen av ei litt rar veke




Mykje har skjedd på ei veke. Siste dagen min i svømmehallen var som eg skreiv på onsdag, og på torsdag hadde eg fått eit jobbtilbod. For å ta det fyrste fyrst: førre fredag var eg på eit jobbintervju, men eg kjente fort at det nok ikkje var heitl det eg såg for meg. Sidan var eg på eit intervju på måndag, og den var den eg fekk tilbod om på torsdag. Joda, det er eit vikariat, men det er eit steg i ei meir riktig retning for min del. I går feira me to bursdagar, mannen min sin dag på etterskot og broren min sin dag på forskot, og elles så prøver eg å lande. Prøve å senke skuldrene og kjenne at det akkurat no er greitt, at ting kjennest betre. Vakna i går til dei vonde nyheitene om det som hadde skjedd i Oslo, og tårene mine rann. Plutseleg så kjentest ting ikkje så bra ut likevel. Fram og tilbake med andre ord. Tankane har roa seg litt i dag, eg har lese og me har sett på destinasjonar til årets sommarferie. Ein del skribleri frå meg denne sundagskvelden, skal prøve å runde av det heile:

berre så det er sagt: eg diggar bøkene til Alice Oseman, også I Was Born for This
sjiraff og sommarfuglar på ein vegg ved Vitenfabrikken
Mira, den mest nysgjerrige og skjønnaste pusen, er tre år – hipp, hipp hurra!
at siste dagen på jobb blei fin
og at eg dagen etterpå fekk jobbtilbod som utstillingsvert ved nettopp Vitenfabrikken
lese om nye venskap, ikkje-binære karakterar og skeiv kjærleik i I Wish You All the Best
artig å spele TwoSetViolins "escape room-game" i lag med mannen min
kjempestas å ha Zalo på besøk i halvanna veke, for ein liten luring han er ;) 
las Nervous Conditions av Tsitsi Dangarembga som denne månadens ikkje-vestlege forfattar
kinobesøk i lag med ein ven for å sjå den rare Everything Everywhere All at Once
er glad for at sommaren er her, men Niinas oktoberbilete er berre så flotte og stemningsfulle
gamle, flotte dører med gode, gammaldagse dårhandtak
drøymer meg tilbake til Daunt Books i London når eg ser denne videoen på Instagram
stor og vakker bukett som eg fekk siste dagen på jobben
vaiande flagg på svømmehallbygget på min siste dag (eigentleg grunna EM i undervassrugby)
ler høgt når eg ser Mr. Bean spele på usynlege trommer (og her er ein versjon med notar)
solnedgang over eit av nabobygga ein av dei siste kveldsvaktene på jobb
søtaste geita ute på ei eng full av løvetann
alltid balkonglesing
lage mangopai, ete den og spele det herlege spelet "Imagine" i lag med familien
og før paien og spelinga: knallgod laurdagsmiddag og mykje prating

24. jun. 2022

Jobbnytt




På onsdag hadde eg min siste dag på jobb i svømmehallen. I slutten av mars sa eg opp, eg hadde ikkje meir å gi. Halvanna år med bookingsystem som ikkje fungerte, badegjestar som lot all frustrasjonen gå ut over oss og lite informasjon generelt, eg blei sliten og var det lenge. Motivasjonen har vore låg og eg har heller ikkje fått bruke den kompetansen eg sit med sånn i det daglege. Rart å seie opp utan å ha noko å gå til, men etter kvart som tida gjekk, kjente eg at dette var det riktige valet. Og i går fekk eg tilbod om ei vikarstilling ved Vitenfabrikken i nabobyen. Byrjar om to månadar, og det blir spennande. No prøver eg å lande etter ei rar tid. Fekk med meg ein kjempeflott bukett frå dei på jobben, og den stor no på sofabordet og lyser opp heimen.

22. jun. 2022

Kongen på haugen


Eller, i alle fall kongen på hovudet. For når Zalo er på besøk, er eit hovud den aller beste plassen, då har han oversikt over alt og alle. Mamma og pappa har vore på ferie, og sidan førre onsdag har  Zalo vore på besøk her hos oss. Det beste er å vere med oss og ete frukost, like morosamt kvar morgen. Maten fyk litt rundt omkring (sjå det andre biletet), så veit ikkje heilt kor mykje han et av det som eigentleg er maten vår. Men han verkar nøgd om ikkje anna ;) Å sitje på skuldra til mannen min og prate, er ein annan favorittaktivitet, og kvar gong lurer eg på kva det er Zalo prøver å fortelje. Og akkurat det trur eg det berre er han som veit. Du er jaggu meg ein søt, liten luring, Zalo!