Musikalkveld på ein tysdag

Natt til tysdag var det duka for jubileumskonsert: musikalen RENT er nemleg tretti år i år, og originalbesetninga – saman med fleire andre som opp gjennom åra har spelt i musikalen – feira jubileet med å setje opp musikalen berre for ein kveld. Richard Rogers Theatre, teateret der ein kan sjå sjølvaste Hamilton, var plassen og det er jo på Broadway. Veldig kjekt at ein kunne kjøpe nettbillett og sidan strøyme konserten, så jepp, eg storkoste meg tysdagsettermiddag med å sjå heile musikalen! Billettinntektane gjekk i tillegg til velgjerd, og alt i alt var dette veldig stort å få med meg. Eg såg musikalen på teaterscena i Trondheim i fjor, her kan du lese kort om kvifor akkurat RENT. Resten av veka har eg høyrt mykje på musikken, både heime og medan eg jobba på kontoret (med hodetelefonar på, altså). Nytt synet av haustfargane, prøvd å slappe av med lesestunder, slappa av i ein flytetank og ledd av artige Zalo då me var på kaffibesøk heime på Sola i dag. Tihi, eg ser at eg brukte mykje tid på å nemne ein viss musikal, men her kjem altså mi oktoberveke i tjuefire punkt:

✦ fann Bibliotherapy av Bijal Shah i ein bokhandel i Amersfoort, ei fin og opplysande leseoppleving

✦ kjøttmeisene som syng ute om morgonen

✦ romanen Kjærlighet av Hanne Ørstavik er ei vond, fin og sår bok

✦ sollyset etter yrande regn

✦ tihi, meir av den superpluffete pusen og to andre pelsvenar

✦ Stavanger botaniske hage med knallraude haustblad og ein like raud benk

✦ skuggespel i skogen

✦ laurdagstaco og filmen The Dark Crystal

✦ pynte døra vår og setje ut stearinlys for å vise at ungar kunne ringje på med "knask eller knep"

✦ handa full av fargerike haustblad – oktober på sitt aller finaste

✦ nytt ordresystem på jobb

✦ Poirot-episoden Fem små griser

✦ innmari gøy og veldig fint å sjå RENT 30th Anniversary tysdagskveld

✦ og gjett om eg har høyrt på songar som "Seasons of Love" og "Finale B"

✦ mystisk og surrealistisk, slik kan eg kort oppsummere Vaim hotell av Jon Fosse, hans nyaste bok

✦ framleis gule og kule dahliaar hos naboen

✦ finn alltid noko bra på Skjæveland gardsutsalg

✦ flytetanktime etter sundagsfrukosten

✦ hente bøker på biblioteket to gongar

✦ for oss bibliofilar som elskar å utforske litterære plassar: dette er den ultimate lista for Europa

✦ sundagskaffi med kake heime på Sola, og då spelte me litt "UNO Flip"

✦ edderkoppar og spindelvev i ein busk i nabolaget (Halloween-pynt om nokon skulle lure)

✦  så klart skal Zalo vere med der det skjer, så han ville også ha litt kake ;)

✦  les Herriot-bøkene både på norsk og på engelsk; nyleg var det Forstyrr ikke dyrlegen – han sover

Den midtarste haustmånaden

Siste oktoberdag. Månaden har vore vindfull og proppa med god ein del regn, men fargane – dei har verkeleg lyst opp! I botanisk hage og Sørmarka her om dagen, var det til og med sol og alt skein litt ekstra, i raudt og gult og brunt og grønt og oransje. Takk oktober, eg er glad for at du er til. 

Peak Rail 🚂

Ingen tur til dei britiske øyer utan veterantog! I fjor køyrde me ein minitur langs demolinja på Didcot Railway Centre og for to år sidan tøffa me rundt med Watercress Line ved Alton. På vår andre heile dag i Bakewell, laga med oss ein god frukost før me tok bussen til Northwood der stasjonen Rowsley South ligg. Veterantoglinja Peak Rail startar der. Stasjonen var superkoseleg (det er dei alltid), og medan me venta på damloket, kjøpte me billett og titta innom suvenirbutikken.

Lokførarane styrte litt med å få det heile i gong, men me hadde god tid og det er like fascinerande kvar gong å sjå korleis det startar sakte, men sikkert. Lyden, dampen og lukta som kjem sigande.

Interiøret kjente me igjen frå andre togturar i England, tihi! Køyrde forbi endå eit par små, koselege stasjonar (raud telefonkiosk!), såg sauar på eit jorde og berre naut det å ha ferie medan me tøffa av garde. Toget snudde ved Darley Dale, og me sat på tilbake igjen sidan me hadde returbillett. For oss er det noko eige og spesielt med slike saktegåande opplevingar, det er slik me liker å feriere.

Tomatsuksess

Tomatar i lange banar og i fleire smakar og fasongar. Ordentleg gøy at me i ein tre månadars tid var sjølvforsynte med tomatar frå vår eigen hage. Det blei faktisk såpass mykje at me laga pizzasaus og sylta grøne tomatar for å kunne bruke opp alt før dei blei dårlege, og så gav med vekk litt til familien. Eg vel i alle fall å kalle det ein liten hagesuksess frå det fyrste året med vår eigen hage!

OL-byen

Før me såg Les Misérables, tok me lunsjpausen i Lillehammer. Etter å ha ete ein knallgod frukost i Vågå, køyrde me av garde, og me køyrde i eit nydeleg haustvêr. Vatna var blikkstille og trea lyste gult overalt. Vel framme i Lillehammer, blei det lunsj på Lillehammer bakeri. Me hadde greitt med tid og tok difor ein lesepause med kvar vår bok, cappuccino og ein Lillehammerbolle på deling.

Lufta var kald, samstundes varma sola litt og det var fint å berre gå rundt i gatene. Gjekk forbi ein kjempefin bokhandel, men dei hadde dessverre haustferiestengd. Ja, ja, får ta turen innom ein annan gong. Også i bybiletet var det haustfargar, og eg måtte smile av eit kumlok som eg såg; det skal ikkje vere noko tvil om at i denne byen har det vore vinter-OL! Etter ein dryg time i byen, køyrde me vidare med snuten mot Oslo. Tok ein liten avstikkar til Sjusjøen for å besøke onkel på hytta, og det var veldig hyggeleg å sitje ute ein liten halvtime i solveggen og berre prate. 

Dei elendige

"Kan du høre folkets sang?" Tenk, det er allereie ni (!) år sidan såg Les Misérables førre gong, og som den gongen såg eg den på Folketeateret, produsert av Scenekvelder. Som eg så ofte har skrive, må eg også om denne oppsettinga seie at den er heilstøypt frå topp til tå, det var eit av haustferiens store høgdepunkt! Espen Grjotheim og Anders Gjønnes som høvesvis Jean Valjean og Javert viser både styrke og sårbarheit, den indre kampen kjem til uttrykk i songane, og stemmene deira er har ei kraft utan like – både "Før ham hjem" og "Stjerner" fekk fram tårene – eg bøyer meg i støvet! Fantine er ikkje den karakteren som har lengst scenetid, men når Sanne Kvitnes syng "Jeg trodde en gang på en drøm", kjennest sorgen langt inn i hjerterota. Eg må også nemne Thomas Brasel og Andrea Rymoen som Marius og Cosette, for dei får fram håpet om kjærleiken midt i studentopprøret. Ingrid Aspaas og Alexander Langset er dyktige som Eponine og Enjolra, og latteren dukkar opp når Gard B. Eidsvold og Siren Jørgensen kjem dinglande inn på scena som dei übersleske herr og fru Thenardier. Ikkje minst er det eit stort og bra ensemble som løftar hovudrollene, og mange bak scena med lyd, lys, kulissar, koreografri, kostymar, scenografi og orkester som gjer at eg kjem tilbake år etter år – jepp, dette er min fjortande gong eg ser ein musikal på nettopp Folketeateret! Gøy å lese fun fact i programbladet om korleis ein kan sitje i sjette etasje og spele trommer medan resten av orkesteret sit i grava. Tihi, dette visste eg frå før sidan eg kjenner trommisen, men artig å ha det med lell. Viss det er ein musikal du bør få med deg i år, er det denne! 

Avdemsbue

Tåke og små regndropar i lufta, slik er det ofte når ein køyrer på Vestlandet. Likevel var det gylne haustfargar å sjå på trea og opp fjellsidene då me køyrde frå Sjøholt til Vågå for to og ei halv veke sidan. Små fossar sildra ned blant dei mektige fjella, og goget på Raumabanen suste forbi.

Trass mykje vegarbeid, fekk me stoppa på Avdemsbue før dei stengde, ein landhandel med røter tilbake til 1878. Her finn du mykje bra lokalmat, mellom anna ost frå Avdem Gardsysteri, det er noko for ein kvar smak (bokstaveleg tala), både i butikken og i kaféen. For jepp, det er ein kafé der også, og me rakk å drikke kvar vår cappuccino og dele ein kardemommebolle. Herleg og gjennomført stil! Køyrer du forbi Lesja, er dette absolutt plassen å ta ein liten rast.