Alle moglege rarietetar

Tidlegare i dag var me ein tur nedom sentrm for å gå på kafé og stikke innom Brukt'n på Kyrkjetorget. Begge delar er så klart eit must når me er på besøk hos svigers. Ein finn alt mellom himmel og jord på Kyrkjetorget, mellom anna strykejern frå forskjellige tidsepokar, nydelege servise, gamle klokker, haugevis med bøker, lamper frå ei anna tid og glastøy i alle variantar.

Ingen sjøorm denne gongen

Selma, den ekte sjøormen i Seljord, fekk me nok ikkje auge på, men det var no litt stilig at dei hadde laga ein slags buskorm ved inngangspartiet til hotellet. Rommet var passe staseleg og me sov godt då me fyrst kom oss til ro. I eit av lokala, med store lysekroner, var det dagen etterpå pynta til fest.

Sjølv om me prøvde å komme oss av garde litt halvtidleg dagen etterpå, tok me oss likevel tid til å nyte ein god frukost. For – utan mat og drikke, dugar helten ikkje, eller kva?! ;) Ein bokorm (tihi) som meg, likte ekstra godt det lille biblioteket med ei hylle full av fargerike bøker, og eg fekk også auge på fleire gamle detaljar rundt om på dette hotellet med historie tilbake til ca. 1850

Suleskarvegen og ein flott rasteplass

Biltur i oktober kan vere ganske fint når sola fyrst vel å skine. Me drog frå Stavanger halv tre på fredag, sola stod høgt på himmelen, haustfargane var å sjå overalt. Målet den dagen var Seljord, og då er Suleskarvegen den snaraste vegen. Gyllent lys i blada og små fossar, ein bra start på ferien.

Bilturspelelista vår ljoma frå høgtalarane, eg las litt innimellom, men med det synet som møtte oss mil etter mil, sat eg mykje og såg ut bilvindauget. Liten stopp på Honnevje i Valle, rasteplassen i mitt hjarte. Blikkstille vatn og eit svakt, gyllent lys over fjelltoppen. No veit du kor du skal stoppe neste gong du køyrer i det området. Eit varmt kveldslys og solnedgang i det fjerne runda av dagen.

Terrassemiddag

Under ei veke sidan me sat ute på terrassen og åt middag før orkesterøving. Det var den nestsiste dagen i september, og me naut ettermiddagssola ein snau halvtime før me skulle av garde. Her på Sunnmøre har det blåst stikkar og strå, det er regn på ruta no i kveld. Heldigvis har det vore skimt av sol slik at me kom oss ut på ein liten tur, men stort sett har det vore ruskevêr. Eg kryssar fingrane for at også oktober kan glimte til med litt meir solskin enn akkurat denne måndagen.

Køyretur både her og der

Hu og hei, kor det går! Akkurat no er me på Sunnmøre, men me har også vore i Seljord og på Hafjell i tillegg til å vere mesteparten av veka i byen me bur i. Svigefar har rund dag i morgon, og han hadde invitert den nærmaste familien til å feire dagen no i helga på Hafjell hotell. Og sidan mannen min er lærar og det er haustferie, har han og eg tatt oss ei ferieveke, med andre ord blir det litt farting. Heime har det vore nokre morgonar med mykje vind (og då meiner eg mykje) samstundes som fargespelet på himmelen har vore magisk. Herleg humor på jobb, lesestunder både her og der, alle haustfargane langs vegen, treffe familie, høyre på bilturlista vår og kjenne litt på feriekjensla:

✦ Angela Harding lagar nydelege bilete og illustrasjonar, berre sjå på boka Falling into Autumn

✦ trass den sterke vinden, måtte eg stoppe opp på veg til jobb for å fange den magiske soloppgangen

✦ og eg trur det var den same dagen at eg fekk auge på regnbogen gjennom kontorvindauget

✦ høyre ferdig ei veldig god lydbok

✦ Miranda og Laura som pratar om Agatha Christie i Mirandas nyaste podcastepisode

✦ også denne veka ete lunsjen ute, og seinare på dagen ete middagen ute på terrassen

✦ finaste Honnevje, rasteplassen i mitt hjarte!

✦ busslesing medan soloppgangen viste seg frå si aller vakraste side

✦ mannen med fakkelen frå Lillehammer-OL, sett i fjellsida ved hotellet på Hafjell

✦ to søtnosar, ein liten huskykvalp og ein endå mindre kattunge, prøver å leike i lag

✦ fargerike bøker i ei bokhylle som eg såg i Seljord (jepp, me hadde to forskjellige overnattingar)

✦ lese ferdig Prosessen av Franz Kafka i lag med Leseklubben

✦ skuggespel på kontoret

✦ sjølvaste Seljordsormen (også kalla "Selma")

✦ apropos Agatha Christie – her ser du hennar utsikt gjennom fleire årstider i Wallingford

✦ dekka bord då me feira svigerfar i går, og det var koseleg å treffe alle saman igjen

✦ sukk, kveldslyset og alle haustfargane no når me har køyrt gjennom fleire av landets fylkar

✦ boka trefte meg ikkje heilt, men Har jeg bare vært et alibi? tar opp mykje viktige ang. mangfald

✦ videoen er ikkje så ny, men veldig kult at desse elevane ved Rud vgs. syng "Bohemian Rhapsody"

✦ lesing om morgonen i ei himmelseng

✦ klagar sjeldan på hotellfrukost

✦ jepp, eg er fan: The World of All Creatures Great and Small – Welcome to Skeldale House

✦ tihi, eg synest me har så mange bra songar på bilturspelelista vår

Bookkeeper’s Place i beste Bakewell

Vel framme i Bakewell, fann me fram til Bookeeper's Place, leilegheita som me leigde dei dagane me var der. Rett og slett ei ypperleg leilegheit med akkurat det me trong, og så hadde den ein fin takterrasse og ei kul lampe rett ved lesestolen. Og namnet kunne eg i alle fall ikkje klage på.

Vår fyrste kveld i Bakewell var ein slik kveld der me handla inn litt mat og elles berre traska litt rundt i gatene. Sat på ein benk ved elva og såg på fuglelivet, las litt og sidan laga me middag. Sola skein godt også etter middagen, og me naut takterrasselivet. Bra kveld i beste Bakewell.

Nøtteliten i arboretet 🐿

Rogaland arboret på denne tida av året er alltid like fint. Haustfargar, så klare som berre det, overalt. Raudt, oransje, brunt, gult og litt grønt innimellom. Treng ikkje noko meir enn eit slikt syn.

Turen me gjekk i helga blei ikkje så lang, det skal eg ærleg innrømme, men til gjengjeld var den vakker. Rogn i fleire forskjellige fargar og regndropar både på blomar og på blad. Medan me gjekk, kom det nokre regnskur, heldigvis fann me le under løvtrea då det bøtta ned som verst.

Små vatn og bekkar, arboretet har alt! Og på sjølvaste kjærleiksstien var det ein Nøtteliten som kom bort og nærmast helste på oss. Tihi, den lurte sikkert på om me hadde noko mat med oss, men den fann seg noko å ete medan me stod og såg på. For ein søtnos, ekornet var verdt turen aleine!