Bryllaup av stål ♥

Tåke og litt grått her i byen i dag, ein stor kontrast til den same datoen for elleve år sidan. For då skein sola som aldri før, og me smilte om kapp med den. I år feirar me stålbryllaup, tenk det. Tenk at du framleis held ut med meg som elskar musikalar, hatar koriander og som lett tar til tårene både når eg er glad, når noko er rørande eller når dagen er vond og grå. Du får fram smilet mitt med den rare humoren din, og din armkrok er min heim. Å ha handa mi i di, kjenne varmen din, kjenne at eg er elska; eg er heldig og takksam som får dele livet med deg. Kvar dag du och jag. Eg elskar deg ♥

Hobbitar også i år

Eventyrleg overnatting! Også i år fann me ut at me ville ta ein liten tur til Randøy i Hjelmeland for å overnatte i hobbithytta. Me forelska oss i den i fjor, og det var eit kjært gjensyn då me kom dit sundag ettermiddag. Utruleg stilig plass med både dome, tønnehytte, tipi med meir!

Treng ikkje alltid å gjere så mykje for å kose oss på tur, og det einaste me sånn sett gjorde av aktivitetar var å spele boule og lese. Tihi, eg hadde med meg tre bøker slik for å ha litt å velje mellom – det er aldri godt å vite kva humør ein er i når ein fyrst skal setje seg til rette med ei bok i fanget, slik er det å vere ein bokelskar ;) Koseleg kveldsstemning inne og ute, lyse kveldar om våren.

 

Etter ein enkel frukost måndagsmorgon, tok me kaffien på senga. Fann verkeleg roa der me satt og naut kaffien, las side etter side i kvar vår bok og berre høyrde på stilla. Elskar alle detaljane frå Ringenes herre-universet, til dømes skiltet som heng på gjerdet rett ved hytta (det var der ikkje i fjor). Å kunne unne oss ei lita glampingoppleving i ny og ne...me kjem gjerne tilbake!

Engkarse

I nokre sine auge er plenen vår kanskje litt for høg, for vill, for lite stelt. Me vil ha den sånn, og tidlegare i månaden, før me klippa den ned litt, var den full av engkarse. Full av små, små lyselilla blomar. Vakre og majestetiske. No kjem det snart tusenfryd og graset er i ferd med å bli ein viss høgd igjen. Å la plenen gro for insekta = mindre jobb for oss. Ein ekte vinn-vinn-situasjon.

Yrande liv ved Hålandsvatnet

Lenge sidan sist me gjekk tur rundt Hålandsvatnet; difor gjorde det ekstra godt å komme oss ut på ein liten runde på laurdag. Synest sjølv me gjekk i eit akkurat passe tempo, verken for fort eller for sakte. Overalt såg me blomar, og noko av det aller finaste var klokkeblåstjernene som stakk opp av jorda i både lilla og rosa. Og dei knallgule villtulipanane. Å gå i vårlufta i lag med to fine personar.

 

Andungar, lam og sauar og ei majestetisk gås. Kyrne låg og slappa av i graset, og plutseleg kom det ein heil gåseflokk gåande frå eit jorde og ned til vatnet. Både små og store vandra dei saman. Fuglesong høyrde me gjennom heile turen, dei fleste såg me ikkje, men me fekk faktisk auge på ein raudstrupe, den fuglen som gjer meg varm om hjartet. Naturens liv og røre rundt eit bynært vatn.

Storslått symfoni 🎻🎶📯

Nestsiste veka i mai er på hell, og eg lurer på kor i alle dagar våren blei av?! Synest desse månadane har gått litt for fort, særskilt sidan det også har vore mykje sur vind og få moglegheiter til å sitje ute og lese. Får håpe det kjem nokre slike dagar no framover. Jobben er travel, men på ein kjekk måte i lag med fine folk. På torsdag var me i konserthuset for å høyre Stavanger symfoniorkester spele ein siste konsert med Andris Poga som sjefdirigent. Mahlers tredje symfoni er eit svært verk med ekstra musikarar, kor, sangsolist, trombonesoloar på scena og posthornmelodi som blir spelt bak scena. Stor stas å få med oss denne storslåtte symfonien og så klart kom det eit par tårer då det nærma seg slutten. Klagar ikkje på langhelg med lesing, tur, bra film og prat i godt selskap:

 

✦ når strømpebuksa matchar kjolen 

✦ laurdagspizza medan me byrja å sjå den fyrste Ringenes herre-filmen 

✦ trudde Liste over mistenkelige ting skulle vere litt meir kosekrim, men ei grei bok lell

✦ finne ein søt penn på bakken (og me har faktisk akkurat den same her heime)

✦ kjenner meg veldig igjen i denne lesande dama på eit tog, måla av Edward Hopper i 1938 

✦ den passa meg ikkje heilt, men digga fargen på ein linshorts som eg såg på senteret

✦ agurkplanten som har byrja å få blomar 

✦ tihi, blir like glad kvar gong eg høyrer "One Night in Bangkok" frå Chess på radioen 

✦ Sweet Bean Paste av Durian Sukegawa var ei bok som var meir rørande enn eg hadde trudd

✦ liten trio av hoppande små geitekillingar

✦ bikke under ti meldingar på kundeservice då eg gjekk heim på fredag 

✦ godt å gå ein lengre tur i går med mannen min og broremann 

✦ rosa blomar på trea, eit vanleg – men likevel utruleg vakkert syn – i mai

✦ må få med meg Les Misérables på Folketeateret i haust, høyr berre "Før ham hjem" 

✦ all den flotte fuglesongen om dagane

✦ skjønne lam og sauar ved Hålandsvatnet 

✦ busslesing kva dag som helst 

✦ innmari artig å fortsetje å høyre Kafka på stranden på lydbok i lag med Leseklubben på NRK

✦ to blidfisar i finkleda klare til å høyre Stavanger symfoniorkester

✦ og det var rett og slett utruleg kjekt å høyre dei spele Mahlers tredje symfoni 

✦ konserten fekk terningkast seks i Aftenbladet! 

✦ tulipanane i nabolaget 

✦ irsk vestkyst på 1970-talet, Gutten fra havet er ein oppvekstroman med eit kollektivt "vi"

Mai, flotte mai!

Ser det i hagar og parkar, langs bussvegen og ved konserthuset, alle trea med rosa blomar. Akkurat som med snøklokkene, er dette eit syn som er like nydeleg kvar vår. Særskilt alléen ved eit av universitetsbygga er litt ekstra vakker der den lyser opp stien du går på. Fuglekvitter overalt. Vårlufta i andletet. Lyserosa blomar mot ein lyseblå himmel, mai i all si prakt. 

17. mai i huset 🇳🇴

Så var det kanskje ikkje den størte feiringa av nasjonaldagen i år, men det gjorde oss eigentleg ingenting. Fint å ha ein roleg morgon der me høyrde korpset spele i gatene i nabolaget, bruke lang tid på frukosten, sjå og høyre Hans Majestet Kongens Garde på NRKs direktesending og etter kvart pynte oss. Ute titta sola fram, og me tok nokre bilete av oss sjølve i finstasen. Like stas kvart år å kunne ta fram bunaden, den mormor sydde til sitt eige bryllaup for dryge sytti år sidan. 

Litt etter litt dekte me bordet, kokte kaffi og gjorde i stand til kaffibesøk. Dei me pleier å vere hos på 17. mai held på med noko røyrarbeid og det var difor ikkje aktuelt at dei skulle stelle i stand noko i år. Me inviterte dei og ei anna veninne av oss hit på scones, heimelaga sitronkrem, oreiskake, kaffi og quiz, og det var superkoselege timar i hyggeleg lag! Og ja, det er den faste frukostquiengjengen som var her om nokon skulle lure på kvifor eg nemnde quiz ;) Utpå kvelden var det av med finstasen og fram med god og enkel pasta carbonara. Over og ut frå vår fyrste 17. mai i huset!