Kontorhund

Klagar ikkje når kollegaar er hundepassarar og tar med ein slik skjønnas på jobb. Ein ekte kontorhund (og ikkje kontorrotte, tihi). Billy er ein fransk bulldog som helst ikkje vil vere åleine, så jaggu har han fått mykje merksemd. Og nokre turar innimellom. Bileta er tatt med forskjellige kamera, dimed litt forskjell på fargen på pelsen, men fin er han uansett. Kvardagsglede på kontoret.

Liten lengt etter dette turområdet

Mosvatnet som nærmaste nabo, det må vere noko av det eg saknar aller mest etter at me flytta. Å gå ein tur rundt vatnet her om dagen, inkludert ein liten lesepause, gjorde godt for både kropp og sjel.

Svane i einsam majestet og alle dei fine endene både her og der langs løypa, skulle gjerne ha tatt turen oftare. Eg er glad for at me ikkje bur langs motorvegen lenger, og me var nok leie av å bu i blokk, men å ha dette turområdet rett utanfor døra, det kan eg kjenne at eg av og til lengtar etter.

Buss for tog kan vere dramatisk

Måndagskveld, og me fyk vidare av garde. Ikkje bokstaveleg tala, men eg fortset med å dele nokre togbilete frå årets interrailtur. Neste etappe var Kiel til Brussel med både tog og buss for tog mellom Neumünster og Hamburg. Stort sett gjekk det greitt om ein ser vekk frå at bussen dulta borti ein ambulanse, det blei full stopp og me måtte hoppe på ein lokalbuss ganske langt unna Hamburg Hauptbahnhof. Me kom fram eit minutt etter at toget skulle ha gått (me hadde eigentleg ein halvtime å gå på), men toget var nokre minutt forseinka og stod framleis på perrongen. Puh.

Frå Hamburg til Köln var det ein togtur der me fyrst og fremst las og prøvde å puste ut etter den spurten på togstasjonen. Vel framme i Köln, hadde me dryge to timar til dagens siste togtur skulle starte, og me fann ein liten restaurant der me åt pizza. Kölnerdomen stod der rank og majestetisk. Etter endå litt meir venting, tok me fatt på det siste strekket og kom fram til Brussel rett rundt kl. 23. Ein gyllen solnedgang langs togskjenene var eit flott syn på tampen av ein lang reisedag.

I gong etter ein finfin sommarferie

Eigentleg heilt greitt å vere tilbake på jobb. Så klart, det er alltid litt tungt å måtte stå opp tidlegare om morgonen, særskilt etter sommarferien. Men det var koseleg å sjå kollegaane mine igjen og heldigvis tok det ikkje lang tid før eg hadde komme meg i gong med arbeidsoppgåvene mine. Kjekke kundar og eit lite hundebesøk løfta dagane litt ekstra. Og så hadde eg fri på måndag og hadde dimed ei litt kortare arbeidsveke. Her heime har me fortsett med å ha lesestunder i lag, og sjølv om dei ikkje blir så lange når begge har vore på jobb, er det likevel nok til å få senka skuldre. No i helga hadde me få planar, har gjort litt hus- og hagearbeid, ein liten tur og ein dæsj med lesing:

✦  likte godt å lese Christie-boka Gammel dame forsvinner
✦  lesing i hagen vil alltid vere noko eg set stor pris på

✦  kjempeflotte dahlia hos naboen

✦  Mandy Baggots bøker frå Korfu, som Summer Ever After, er garantert å gi sommarkjensle

✦  lesekrokinspirasjon i fleng

✦  hundebesøk på kontoret

✦  byrje å sjå Astaire- og Rogers-filmen The Story of Vernon and Irene Castle

✦  gå ein tur etter jobb på fredag i lag med ei god veninne

✦  og sundagstur med fugleliv
✦  altså, hallo, Olive var så himla søt då ho var lita!

✦  tre superkjekke kundar på ein og same dag

✦  bøker om bøker: Dagene i Morisaki bokhandel av Satoshi Yagisawa

✦  grønsaker frå plantekassene på jobb

✦ "Top 10 Opening Songs in Movie Musicals" – m.a. The Sound of Music og Jesus Christ Superstar

✦  laurdagspizza, film og strikkeprosjekt

✦  to fine og søte kort som eg kjøpte på interrailturen, har no fått plass på kontoret

✦  skyene på himmelen ein av morgonane

✦  handle på den økologiske gardsbutikken på Ullandhaug

✦  herleg video og intervju med skodespelarane Matthew Rhys og Keri Russell

✦  treffe kollegaane mine igjen etter ferien

✦  skuggespel på den eine veggen i stova

✦  regnboge og solnedgang på ei og same tid

✦  heimekafé etter sundagstur må vere noko av det aller beste, så klart med ei bok og lokale cookies

Moro når Zalo også vil ha sundagsmiddag

Skal ikkje klage på sundagsmiddagen heime på Sola. Me fekk servert ein god grateng, og til dessert hadde me tatt med oss ein pavlova. Nam! Litt kaffi attåt blei det også i tillegg til mykje prat og latter, særskilt då me prøvde oss på ein ny variant av "UNO". I ein spelbutikk i Nederland kjøpte me "UNO Liars". Ha, ha, det kan eg berre seie med ein gong – det er ikkje alle som har like mykje pokerfjes ;)

Ler litt av Zalo, for så klart skulle han også ha middag. Han er ikkje i full fyr og flamme kvar gong, men denne sundagen var han heilt med. Det var heilt tydeleg at dette var ein middag heilt etter hans nebb. Tihi, han er jaggu meg ein kul, gul og grøn krabat som gjer akkurat det han sjølv vil.

Den der Kiel-ferja

God tid om morgonen på vår andre feriedag, og me åt frukost i lag med svogerfamilien, prata og tok det med ro. Etter kvart fekk me skyss inn til Filipstad der båten legg til kai. Å ta ei slik stor ferje som det Kielbåten er, er nok ikkje det grønaste valet, men til og med for oss som er toginteresserte, kan det bli litt mykje å tråkle seg gjennom Danmark og Tyskland på skjener. Særskilt om somrane med mykje sporarbeid. Ferja mellom er dimed Oslo og Kiel eit enklare alternativ sjølv om me fyrst må frå Stavanger til Oslo. Knallfint vêr, så me og alle dei andre sat ei stund ute på soldekket. Me åt nista vår og las før me litt etter litt gjekk inn, drakk kvar vår kaffi, delte ein is og las endå meir. 

Om bord er det fleire kaféar og restaurantar, og ein må ikkje velje bufféemiddagen slik me ofte gjer (fyrst og fremst fordi det er enkelt). Sidan det allereie var fullt på dei aktuelle klokkesletta om me ville ha buffée, enda me opp med å førehandstinge trerettars middag – litt flott kan det jo vere av og til. Rettane var ypperlege og det smakte ordentleg godt, noko heilt anna enn førre gong me tinga ein slik middag på ei ferje sidan eg den gongen var forkjøla. Resten av kvelden gjorde me lite og ingenting anna enn å lese og sjå litt på TV, men det passa oss eigentleg heilt fint.

Orrestranda

Strandtur på ein vindfull dag. Heldigvis regna det ikkje så mykje på laurdag som i går – då datt det verkeleg ned – så sjølv om det var ein god del vind, tok me turen til Orrestranda for å lufte oss litt. Joda, det er andre strender som er nærmare, men det var nettopp difor me drog ut dit sidan me hadde ferie og god tid. Kjenne dufta av sjø og strand og høyre bølgene slå inn mot land.

Vinden som løfta håret, og nokon nytta sjansen til å fly med drake sidan vinden tok såpass godt tak. Ein lang gåtur blei det ikkje, men det var ikkje det viktigaste. Sidan både han og eg var småforkjøla, var målet å berre bevege litt på oss. Strå, fjør og blåklokker fekk me også auge på, og før me køyrde heimover, blei det ein liten lapp med syltetøy og kaffi ved Friluftshuset. Skal ikkje meir til.