Musikalklassikar og ein musikalsong som snart er ein klassikar

Musikalen Jesus Christ Superstar har eg skrive om fleire gongar, til dømes her, her, her og her. Med andre ord har eg nemnt denne musikalen heilt spesifikt i fire eige innlegg, så eg skal ikkje skrive så mykje om den anna enn at den er musikalen som nok har vore med meg lengst her i livet. Konseptalbumet frå 1970 med Ian Gillian, Murray Head og Yvonne Elliman vil for alltid vere den eg set på når eg skal høyre på songane, men filmen frå 1973 med Ted Neeley er på ein veldig sterk andreplass. Britiske Sam Ryder skal spele tittelrolla i London no i sommar, og nyleg gav han ut "Gethsemane". Han stod på sitt om å ta opp songen på analog måte, og eg diggar resultatet. Og viss du lurer: eg tar fram denne songen no fordi me skal sjå den på scena i London i sommar! Musikalen er ein klassikar, i motsetnad til den nye Paddington-musikalen. Men eg trur at også den allereie er i ferd med å bli ein klassikar, og me var så heldige å få tak i nokre rimelegare billettar til denne forestillinga. Er blitt så glad i songen "The Explorer & The Bear", og eg synest det er råtøft korleis dei har fått til sjølvaste Paddington med ein person inni, ein person som syng bak scena og ansiktsutrykka som er fjernstyrte med animatronikk. Ein finn ikkje ein søtare bjørn enn Paddingto.